1ای تمامیِ زمین، برای خدا بانگ شادمانی بزنید! 2جلال نام او را بسرایید، و در تسبیح او جلال او را توصیف نمایید! 3خدا را گویید، چه مَهیب است کارهای تو! از شدت قوّت تو دشمنانت نزد تو تذلل خواهند کرد! 4تمامیِ زمین تو را پرستش خواهند کرد و تو را خواهند سرایید و به نام تو ترنم خواهند نمود. سِلاه. 5بیایید کارهای خدا را مشاهده کنید. او درکارهای خود به بنی‌آدم مهیب است. 6دریا را به خشکی مبدل ساخت و مردم از نهر با پا عبور کردند. در آنجا بدو شادی نمودیم. 7در تواناییِ خود تا به ابد سلطنت می‌کند و چشمانش مراقب امّت‌ها است. فتنهانگیزانْ خویشتن را برنیفرازند، سِلاه. 8ای قومها، خدای ما را متبارک خوانید و آواز تسبیح او را بشنوانید. 9که جانهای ما را در حیات قرار می‌دهد و نمی‌گذارد که پایهای ما لغزش خورد. 10زیرا ای خدا تو ما را امتحان کرده‌ای و ما را غال گذاشته‌ای چنانکه نقره را غال می‌گذارند. 11ما را به دام درآوردی و باری گران بر پشتهای ما نهادی. 12مردمان را بر سر ما سوار گردانیدی و به آتش و آب در آمدیم. پس ما را به جای خرم بیرون آوردی. 13قربانی‌های سوختنی به خانهٔ تو خواهم آورد. نذرهای خود را به تو وفا خواهم نمود، 14که لبهای خود را بر آنها گشودم و در زمان تنگیِ خود آنها را به زبان خود آوردم. 15قربانی‌های سوختنیِ پرواری را نزد تو خواهم گذرانید. گوساله‌ها و بزها را با بخور قوچها ذبح خواهم کرد، سلاه. 16ای همهٔٔ خداترسان بیایید و بشنوید تا از آنچه او برای جان من کرده است خبر دهم. 17به دهانم نزد او آواز خود را بلند کردم و تسبیح بلند بر زبان من بود. 18اگر بدی را در دل خود منظور می‌داشتم، خداوند مرا نمی‌شنید. 19لیکن خدا مرا شنیده است و به آواز دعای من توجه فرموده. 20متبارک باد خدا که دعای مرا از خود، و رحمت خویش را از من برنگردانیده است.
