1ای خدا، تسبیح در صهیون منتظر توست، و نذرها برای تو وفا خواهد شد. 2ای که دعا می‌شنوی، نزد تو تمامیِ بشر خواهند آمد! 3گناهان بر من غالب آمده است. تو تقصیرهای مرا کفّاره خواهی کرد. 4خوشابحال کسی که او را برگزیده و مُقَّرَب خود ساخته‌ای تا به درگاه‌های تو ساکن شود. از نیکوییِ خانهٔ تو سیر خواهیم شد و از قدوسیت هیکل تو. 5به چیزهای ترسناک در عدل، ما را جواب خواهی داد، ای خدایی که نجات ما هستی، ای که پناه تمامیِ اقصای جهان و ساکنان بعیدهٔ دریاهستی، 6و کوه‌ها را به قوّت خود مستحکم ساخته‌ای، و کمر خود را به قدرت بستهای، 7و تلاطم دریا را ساکن می‌گردانی، تلاطم امواج آن و شورش امّت‌ها را. 8ساکنان اقصای جهان از آیات تو ترسانند. مَطْلَعهای صبح و شام را شادمان می‌سازی. 9از زمین تفقد نموده، آن را سیراب می‌کنی و آن را بسیار توانگر می‌گردانی. نهر خدا از آب پر است. غلهٔ ایشان را آماده می‌کنی زیرا که بدین طور تهیه کرده‌ای. 10پشته‌هایش را سیراب می‌کنی و مرزهایش را پست می‌سازی. به بارشها آن را شاداب می‌نمایی. نباتاتش را برکت می‌دهی. 11به احسان خویش سال را تاجدار می‌سازی و راه‌های تو چربی را می‌چکاند. 12مرتعهای صحرا نیز می‌چکاند و کمر تلها به شادمانی بسته شده است. 13چمنها به گوسفندان آراسته شده است و درّه‌ها به غله پیراسته؛ از شادی بانگ می‌زنند و نیز میسرایند.
