1به‌سبب شریران خویشتن را مشوشمساز و بر فتنهانگیزان حسد مبر. 2زیرا که مثل علف به زودی بریده می‌شوند و مثل علف سبز پژمرده خواهند شد. 3بر خداوند توکّل نما و نیکویی بکن. در زمین ساکن باش و از امانت پرورده شو. 4و در خداوند تمتع ببر، پس مسألت دل تو را به تو خواهد داد. 5طریق خود را به خداوند بسپار و بر وی توکّل کن که آن را انجام خواهد داد، 6و عدالت تو را مثل نور بیرون خواهد آورد و انصاف تو را مانند ظُهر. 7نزد خداوند ساکت شو و منتظر او باش و از شخص فرخنده طریق و مرد حیلهگر خود را مشوش مساز. 8از غضب برکنار شو و خشم را ترک کن. خود را مشوش مساز که البته باعث گناهخواهد شد. 9زیرا که شریران منقطع خواهند شد. و امّا منتظران خداوند وارث زمین خواهند بود. 10هان بعد از اندک زمانی شریر نخواهد بود. در مکانش تأمل خواهی کرد و نخواهد بود. 11و امّا حلیمان وارث زمین خواهند شد و از فراوانیِ سلامتی متلذذ خواهند گردید. 12شریر بر مرد عادل شورا می‌کند و دندانهای خود را بر او میافشرد. 13خداوند بر او خواهد خندید، زیرا می‌بیند که روز او می‌آید. 14شریران شمشیر را برهنه کرده و کمان را کشیده‌اند تا مسکین و فقیر را بیندازند و راستروان را مقتول سازند. 15شمشیر ایشان به دل خود ایشان فرو خواهد رفت و کمانهای ایشان شکسته خواهد شد. 16نعمتِ اندکِ یک مرد صالح بهتر است، از اندوخته‌های شریران کثیر. 17زیرا که بازوهای شریران، شکسته خواهد شد. و امّا صالحان را خداوند تأیید می‌کند. 18خداوند روزهای کاملان را می‌داند و میراث ایشان خواهد بود تا ابدالآباد. 19در زمان بلا خجل نخواهند شد، و در ایام قحط سیر خواهند بود. 20زیرا شریران هلاک می‌شوند و دشمنان خداوند مثل خرّمی مرتعها فانی خواهند شد. بلی مثل دُخان فانی خواهند گردید. 21شریر قرض می‌گیرد و وفا نمی‌کند و امّا صالح رحیم و بخشنده است. 22زیرا آنانی که از وی برکت یابند وارث زمین گردند. و امّا آنانی که ملعون ویاند، منقطع خواهند شد. 23خداوند قدمهای انسان را مستحکم می‌سازد، و در طریق‌هایش سرور می‌دارد. 24اگر چه بیفتد افکنده نخواهد شد زیرا خداوند دستشرا می‌گیرد. 25من جوان بودم و الآن پیر هستم و مرد صالح را هرگز متروک ندیده‌ام و نه نسلش را که گدای نان بشوند. 26تمامی روز رئوف است و قرض دهنده، و ذریت او مبارک خواهند بود. 27از بدی برکنار شو و نیکویی بکن. پس ساکن خواهی بود تا ابدالآباد. 28زیرا خداوند انصاف را دوست می‌دارد و مقدّسان خود را ترک نخواهد فرمود. ایشان محفوظ خواهند بود تا ابدالآباد. و امّا نسل شریر منقطع خواهد شد. 29صالحان وارث زمین خواهند بود و در آن تا به ابد سکونت خواهند نمود. 30دهان صالح حکمت را بیان می‌کند و زبان او انصاف را ذکر می‌نماید. 31شریعت خدای وی در دل اوست. پس قدمهایش نخواهد لغزید. 32شریر برای صالح کمین می‌کند و قصد قتل وی می‌دارد. 33خداوند او را در دستش ترک نخواهد کرد و چون به داوری آید بر وی فتوا نخواهد داد. 34منتظر خداوند باش و طریق او را نگاه دار تا تو را به وراثت زمین برافرازد. چون شریران منقطع شوند آن را خواهی دید. 35شریر را دیدم که ظلم پیشه بود و مثل درخت بومی سبز خود را به هر سو می‌کشید. 36امّا گذشت و اینک نیست گردید و او را جستجو کردم و یافت نشد. 37مرد کامل را ملاحظه کن و مرد راست را ببین زیرا که عاقبت آن مرد سلامتی است. 38امّا خطاکاران جمیعاً هلاک خواهند گردید و عاقبت شریران منقطع خواهد شد 39و نجات صالحان از خداوند است و در وقت تنگی او قلعهٔ ایشان خواهد بود. 40و خداوند ایشان را اعانت کرده، نجات خواهد داد. ایشان را از شریران خلاص کرده، خواهد رهانید زیرا بر او توکّل دارند.
