1ای جان من خداوند را متبارک بخوان! و هرچه در درون من است نام قدّوس او را متبارک خواند. 2ای جان من خداوند را متبارک بخوان و جمیع احسانهای او را فراموش مکن! 3که تمام گناهانت را می‌آمرزد و همهٔ مرضهای تو را شفا می‌بخشد؛ 4که حیات تو را از هاویه فدیه می‌دهد و تاج رحمت و رأفت را بر سر تو می‌نهد؛ 5که جان تو را به چیزهای نیکو سیر می‌کند تا جوانی تو مثل عقاب تازه شود. 6خداوند عدالت را به جا می‌آورد و انصاف را برای جمیع مظلومان. 7طریق‌های خویش را به موسی تعلیم داد و عملهای خود را به بنی‌اسرائیل. 8خداوند رحمان و کریم است؛ دیر غضب و بسیار رحیم. 9تا به ابد محاکمه نخواهد نمود و خشم را همیشه نگاه نخواهد داشت. 10با ما موافق گناهان ما عمل ننموده، و به ما به حسب خطایای ما جزا نداده است. 11زیرا آنقدر که آسمان از زمین بلندتر است، به همان قدر رحمت او بر ترسندگانش عظیم است. 12به اندازه‌ای که مشرق از مغرب دور است، به همان اندازه گناهان ما را از ما دور کرده است. 13چنانکه پدر بر فرزندان خود رئوف است، همچنان خداوند بر ترسندگان خود رأفت می‌نماید. 14زیرا جبلّت ما را می‌داند و یاد می‌دارد که ما خاک هستیم. 15و امّا انسان، ایّام او مثل گیاه است، مثل گل صحرا همچنان می‌شکفد. 16زیرا که باد بر آن میوزد و نابود می‌گردد و مکانش دیگر آن را نمی‌شناسد. 17لیکن رحمت خداوند بر ترسندگانش از ازل تا ابدالآباد است و عدالت او بر فرزندانِ فرزندان. 18بر آنانی که عهد او را حفظ می‌کنند و فرایض او را یاد می‌دارند تا آنها را به جا آورند. 19خداوند تخت خود را بر آسمانها استوار نموده، و سلطنت او بر همه مسلّط است. 20خداوند را متبارک خوانید، ای فرشتگان او که در قوّت زورآورید و کلام او را به جا می‌آورید و آواز کلام او را گوش می‌گیرید! 21ای جمیع لشکرهای او خداوند را متبارک خوانید! و ای خادمان او که ارادهٔ او را بجا می‌آورید! 22ای همهٔ کارهای خداوند او را متبارک خوانید! در همهٔ مکانهای سلطنت او. ای جان من خداوند را متبارک بخوان!
