1و خداوند موسی را خطاب كرده، گفت: 2«بنی‌اسرائیل را خطاب كرده، به ایشان بگو: موسمهای خداوند كه آنها را محفلهای مقدس خواهید خواند، اینها موسمهای من می‌باشند. 3« شش روز كار كرده شود و در روز هفتم سَبَّت آرامی و محفل مقدس باشد. هیچ كار مكنید. آن در همۀ مسكنهای شما سَبَّت برای خداوند است. 4« اینها موسمهای خداوند و محفلهای مقدس می‌باشد، كه آنها را در وقتهای آنها اعلان باید كرد. 5در ماه اول، در روز چهاردهم ماه بین‌العصرین، فصح خداوند است. 6و در روز پانزدهم این ماه عید فطیر برای خداوند است، هفت روز فطیر بخورید. 7در روز اول محفل مقدس برای شما باشد، هیچ كار از شغل مكنید. 8هفت روز هدیۀ آتشین برای خداوند بگذرانید، و در روز هفتم، محفل مقدس باشد؛ هیچ كار از شغل مكنید.« 9و خداوند موسی را خطاب كرده، گفت: 10«بنی‌اسرائیل را خطاب كرده، به ایشان بگو: چون به زمینی كه من به شما می‌دهم داخل شوید، و محصول آن را درو كنید، آنگاه بافۀ نوبر خود رانزد كاهن بیاورید. 11و بافه را به حضور خداوند بجنباند تا شما مقبول شوید، در فردای بعد از سَبَّت كاهن آن را بجنباند. 12و در روزی كه شما بافه را می‌جنبانید، برۀ یك سالۀ بی‌عیب برای قربانی سوختنی به حضور خداوند بگذرانید. 13و هدیۀ آردی آن دو عشر آرد نرم سرشته شده به روغن خواهد بود، تا هدیۀ آتشین و عطر خوشبو برای خداوند باشد، و هدیۀ ریختنی آن چهار یك هین شراب خواهد بود. 14و نان و خوشه‌های برشته شده و خوشه‌های تازه مخورید، تا همان روزی كه قربانی خدای خود را بگذرانید. این برای پشتهای شما در همۀ مسكنهای شما فریضه‌ای ابدی خواهد بود. 15و از فردای آن سَبَّت، از روزی كه بافۀ جنبانیدنی را آورده باشید، برای خود بشمارید تا هفت هفته تمام بشود. 16تا فردای بعد از سَبَّت هفتم، پنجاه روز بشمارید، و هدیۀ آردی تازه برای خداوند بگذرانید. 17از مسكنهای خود دو نان جنبانیدنی از دو عشر بیاورید از آرد نرم باشد، و با خمیر مایه پخته شود تا نوبر برای خداوند باشد. 18و همراه نان، هفت برۀ یك سالۀ بی‌عیب و یك گوساله و دو قوچ، و آنها با هدیۀ آردی و هدیۀ ریختنی آنها قربانی سوختنی برای خداوند خواهدبود، و هدیۀ آتشین و عطر خوشبو برای خداوند . 19و یك بز نر برای قربانی گناه، و دو برۀ نر یك ساله برای ذبیحۀ سلامتی بگذرانید. 20و كاهن آنها را با نان نوبر بجهت هدیۀ جنبانیدنی به حضور خداوند با آن دو بره بجنباند، تا برای خداوند بجهت كاهن مقدس باشد. 21و در همان روز منادی كنید كه برای شما محفل مقدس باشد؛ و هیچ كار از شغل مكنید. در همۀ مسكنهای شما بر پشتهای شما فریضۀ ابدی باشد. 22و چون محصول زمین خود را درو كنید، گوشه‌های مزرعۀ خود را تماماً درو مكن، و حصاد خود را خوشه‌چینی منما، آنها را برای فقیر و غریب بگذار. من یهوه خدای شما هستم.« 23و خداوند موسی را خطاب كرده، گفت: 24«بنی‌اسرائیل را خطاب كرده، بگو: در ماه هفتم در روز اول ماه، آرامی سَبَّت برای شما خواهد بود، یعنی یادگاری نواختن كَرِنّاها و محفل مقدس. 25هیچ كار از شغل مكنید و هدیۀ آتشین برای خداوند بگذرانید.« 26و خداوند موسی را خطاب كرده، گفت: 27«در دهم این ماهِ هفتم، روز كفاره است. این برای شما محفل مقدس باشد. جانهای خود را ذلیل سازید، و هدیۀ آتشین برای خداوند بگذرانید. 28و در همان روز هیچ كار مكنید، زیراكه روز كفاره است تا برای شما به حضور یهوه خدای شما كفاره بشود. 29و هر كسی كه در همان روز خود را ذلیل نسازد، از قوم خود منقطع خواهد شد. 30و هر كسی كه در همان روز هرگونه كاری بكند، آن شخص را از میان قوم او منقطع خواهم ساخت. 31هیچ كار مكنید. برای پشتهای شما در همۀ مسكنهای شما فریضه‌ای‌ابدی است. 32این برای شما سَبَّت آرامی خواهدبود، پس جانهای خود را ذلیل سازید، در شام روز نهم، از شام تا شام، سَبَّت خود را نگاه دارید.« 33و خداوند موسی را خطاب كرده، گفت: 34«بنی‌اسرائیل را خطاب كرده، بگو: در روز پانزدهم این ماه هفتم، عید خیمه‌ها، هفت روز برای خداوند خواهد بود. 35در روز اول، محفل مقدس باشد؛ هیچ كار از شغل مكنید. 36هفت روز هدیۀ آتشین برای خداوند بگذرانید، و در روز هشتم جشن مقدس برای شما باشد، و هدیۀ آتشین برای خداوند بگذرانید. این تكمیل عید است؛ هیچ كار از شغل مكنید. 37این موسمهای خداوند است كه در آنها محفلهای مقدس را اعلان بكنید تا هدیۀ آتشین برای خداوند بگذرانید، یعنی قربانی سوختنی و هدیۀ آردی و ذبیحه و هدایای ریختنی. مال هر روز را در روزش، 38سوای سَبَّت‌های خداوند و سوای عطایای خود و سوای جمیع نذرهای خود و سوای همۀ نوافل خود كه برای خداوند می‌دهید. 39در روز پانزدهم ماه هفتم چون شما محصول زمین را جمع كرده باشید، عید خداوند را هفت روز نگاه دارید، در روز اول، آرامی سَبَّت خواهد بود، و در روز هشتم آرامی سَبَّت. 40و در روز اول میوۀ درختان نیكو برای خود بگیرید، و شاخه‌های خرما و شاخه‌های درختان پربرگ، و بیدهای نهر، و به حضور یهوه خدای خود هفت روز شادی نمایید. 41و آن را هر سال هفت روزبرای خداوند عید نگاه دارید، برای پشتهای شما فریضه‌ای ابدی است كه در ماه هفتم آن را عید نگاه دارید. 42هفت روز در خیمه‌ها ساكن باشید؛ همۀ متوطنان در اسرائیل در خیمه‌ها ساكن شوند. 43تا طبقات شما بدانند كه من بنی‌اسرائیل را وقتی كه ایشان را از زمین مصر بیرون آوردم در خیمه‌ها ساكن گردانیدم. من یهوه خدای شما هستم. « 44پس موسی بنی‌اسرائیل را از موسمهای خداوند خبر داد.
