1و خداوند موسی را خطاب كرده، گفت: 2«هارون و پسرانش را بگو كه از موقوفات بنی‌اسرائیل كه برای من وقف می‌كنند احتراز نمایند، و نام قدوس مرا بی‌حرمت نسازند. من یهوه هستم. 3به ایشان بگو: هر كس از همۀ ذریت شما در نسلهای شما كه به موقوفاتی كه بنی‌اسرائیل برای خداوند وقف نمایند نزدیك بیاید، و نجاست او بر وی باشد، آن كس از حضور من منقطع خواهد شد. من یهوه هستم. 4هر كس از ذریت هارون كه مبروص یا صاحب جریان باشد تا طاهر نشود، از چیزهای مقدس نخورد، و كسی كه هر چیزی را كه از میت نجس شود لمس نماید، و كسی كه منی از وی درآید، 5و كسی كه هر حشرات را كه از آن نجس می‌شوند لمس نماید، یا آدمی را كه از او نجس می‌شوند از هر نجاستی كه دارد. 6پس كسی كه یكی از اینها را لمس نماید تا شام نجس باشد، و تا بدن خود را به آب غسل ندهد از چیزهای مقدس نخورد. 7و چون آفتاب غروب كند، آنگاه طاهر خواهد بود، و بعد از آن از چیزهای مقدس بخورد چونكه خوراك وی است. 8مِیته یا دریده شده را نخورد تا از آن نجس شود. من یهوه هستم. 9پس وصیت مرا نگاه دارند مبادا به سبب آن متحمل گناه شوند. و اگر آن را بی‌حرمت نمایند بمیرند. من یهوه هستم كه ایشان را تقدیس می‌نمایم. 10هیچ غریبی چیز مقدس نخورد، و مهمان كاهن ومزدور او چیز مقدس نخورد. 11اما اگر كاهن كسی را بخرد، زرخرید او می‌باشد. او آن را بخورد و خانه‌زاد او نیز. هر دو خوراك او را بخورند. 12و دختر كاهن اگر منكوحۀ مرد غریب باشد، از هدایای مقدس نخورد. 13و دختر كاهن كه بیوه یا مطلقه بشود و اولاد نداشته، به خانه پدر خود مثل طفولیتش برگردد، خوراك پدر خود را بخورد، لیكن هیچ غریب از آن نخورد. 14و اگر كسی سهواً چیز مقدس را بخورد، پنج یك بر آن اضافه كرده، آن چیز مقدس را به كاهن بدهد. 15و چیزهای مقدس بنی‌اسرائیل را كه برای خداوند می‌گذرانند، بی‌حرمت نسازند. 16و به خوردن چیزهای مقدس ایشان، ایشان را متحمل جرم گناه نسازند، زیرا من یهوه هستم كه ایشان را تقدیس می‌نمایم.« 17و خداوند موسی را خطاب كرده، گفت: 18«هارون و پسرانش و جمیع بنی‌اسرائیل را خطاب كرده، به ایشان بگو: هر كس از خاندان اسرائیل و از غریبانی كه در اسرائیل باشند كه قربانی خود را بگذراند، خواه یكی از نذرهای ایشان، خواه یكی از نوافل ایشان، كه آن را برای قربانی سوختنی نزد خداوند می‌گذرانند، 19تا شما مقبول شوید. آن را نر بی‌عیب از گاو یا از گوسفند یا از بز بگذرانید. 20هر چه را كه عیب دارد مگذرانید، برای شما مقبول نخواهد شد. 21و اگر كسی ذبیحه سلامتی برای خداوند بگذراند، خواه برای وفای نذر، خواه برای نافله، چه از رمه چه از گله، آن بی‌عیب باشد تا مقبول‌بشود، البته هیچ عیب در آن نباشد. 22كور یا شكسته یا مجروح یا آبله‌دار یا صاحب جَرَب یا گری، اینها را برای خداوند مگذرانید، و از اینها هدیۀ آتشین برای خداوند بر مذبح مگذارید. 23اما گاو و گوسفند كه زاید یا ناقص اعضا باشد، آن را برای نوافل بگذران، لیكن برای نذر قبول نخواهد شد. 24و آنچه را كه بیضۀ آن كوفته یا فشرده یا شكسته یا بریده باشد، برای خداوند نزدیك میاورید، و در زمین خود قربانی مگذرانید. 25و از دست غریب نیز طعام خدای خود را از هیچ یك از اینها مگذرانید، زیرا فساد آنها در آنهاست چونكه عیب دارند، برای شما مقبول نخواهند شد.« 26و خداوند موسی را خطاب كرده، گفت: 27«چون گاو یا گوسفند یا بز زاییده شود، هفت روز نزد مادر خود بماند و در روز هشتم و بعد برای قربانی هدیۀ آتشین نزد خداوند مقبول خواهد شد. 28اما گاو یا گوسفند آن را با بچه‌اش در یك روز ذبح منمایید. 29و چون ذبیحه تشكر برای خداوند ذبح نمایید، آن را ذبح كنید تا مقبول شوید. 30در همان روز خورده شود و چیزی از آن را تا صبح نگاه ندارید. من یهوه هستم. 31پس اوامر مرا نگاه داشته، آنها را بجا آورید. من یهوه هستم. 32و نام قدوس مرا بی‌حرمت مسازید و در میان بنی‌اسرائیل تقدیس خواهم شد. من یهوه هستم كه شما را تقدیس می‌نمایم. 33و شما را از زمین مصر بیرون آوردم تا خدای شما باشم. من یهوه هستم.«
