1پس من برگشته، تمامی ظلمهایی را كه زیر آفتاب كرده می‌شود، ملاحظه كردم. و اینك اشكهای مظلومان و برای ایشان تسلّی‌دهنده‌ای نبود! و زور بطرف جفاكنندگان ایشان بود اما برای ایشان تسلّی‌دهنده‌ای نبود! 2و من مردگانی را كه قبل از آن مرده بودند، بیشتر از زندگانی كه تا بحال زنده‌اند آفرین گفتم. 3و كسی را كه تا بحال بوجود نیامده است، از هر دو ایشان بهتر دانستم چونكه عمل بد را كه زیر آفتاب كرده می‌شود، ندیده است. 4و تمامی محنت و هر كامیابی را دیدم كه برای انسان باعث حسد از همسایه او می‌باشد. و آن نیز بطالت و در پی باد زحمت كشیدن است. 5مرد كاهل دستهای خود را بر هم نهاده، گوشت خویشتن را می‌خورد. 6یك كف پر از راحت از دو كف پر از مشقّت و در پی باد زحمت كشیدن بهتر است. 7پس برگشته، بطالت دیگر را زیر آسمان ملاحظه نمودم. 8یكی هست كه ثانی ندارد و او را پسری یا برادری نیست و مشقّتش را انتها نی وچشمش نیز از دولت سیر نمی‌شود. و می‌گوید از برای كه زحمت كشیده، جان خود را از نیكویی محروم سازم؟ این نیز بطالت و مشقّت سخت است. 9دو از یك بهترند چونكه ایشان را از مشقّتشان اجرت نیكو می‌باشد؛ 10زیرا اگر بیفتند، یكی از آنها رفیق خود را خواهد برخیزانید. لكن وای بر آن یكی كه چون بیفتد دیگری نباشد كه او را برخیزاند. 11و اگر دو نفر نیز بخوابند، گرم خواهند شد اما یك نفر چگونه گرم شود. 12و اگر كسی بر یكی از ایشان حمله آورد، هر دو با او مقاومت خواهند نمود. و ریسمان سه‌لا بزودی گسیخته نمی‌شود. 13جوان فقیر و حكیم از پادشاه پیر و خرف كه پذیرفتن نصیحت را دیگر نمی‌داند بهتر است. 14زیرا كه او از زندان به پادشاهی بیرون می‌آید و آنكه به پادشاهی مولود شده است فقیر می‌گردد. 15دیدم كه تمامی زندگانی كه زیر آسمان راه می‌روند، بطرف آن پسر دوّم كه بجای او برخیزد، می‌شوند. 16و تمامی قوم یعنی همه كسانی را كه او بر ایشان حاكم شود انتها نیست. لیكن اعقاب ایشان به او رغبت ندارند. به درستی كه این نیز بطالت و در پی باد زحمت كشیدن است.
