1و خداوند مكرّر كرده، ایوب را گفت: 2«آیا مجادله‌كننده با قادرمطلق مخاصمه نماید؟ كسی كه با خدا محاجّه كند آن را جواب بدهد.» 3آنگاه ایوب خداوند را جواب داده، گفت: 4«اینك من حقیر هستم و به تو چه جواب دهم؟ دست خود را به دهانم گذاشته‌ام. 5یك مرتبه گفتم و تكرار نخواهم كرد. بلكه دو مرتبه و نخواهم افزود.» 6پس خداوند ایوب را از گردباد خطاب كرد و گفت: 7«الا´ن كمر خود را مثل مرد ببند. از تو سؤال می‌نمایم و مرا اعلام كن. 8آیا داوری مرا نیز باطل می‌نمایی؟ و مرا ملزم می‌سازی تا خویشتن را عادل بنمایی؟ 9آیا تو را مثل خدا بازویی هست؟ و به آواز مثل او رعد توانی كرد؟ 10الا´ن خویشتن را به جلال و عظمت زینت بده، و به عزّت و شوكت ملبّس ساز. 11شدّت غضب خود را بریز و به هركه متكبّر است نظر افكنده، او را به زیر انداز. 12بر هركه متكبّر است نظر كن و او را ذلیل بساز و شریران را در جای ایشان پایمال كن. 13ایشان را با هم در خاك پنهان نما و رویهای ایشان را درجای مخفی محبوس كن. 14آنگاه من نیز درباره تو اقرار خواهم كرد، كه دست راستت تو را نجات تواند داد. 15اینك بَهِیموت كه او را با تو آفریده‌ام كه علف را مثل گاو می‌خورد، 16همانا قوّت او در كمرش می‌باشد، و توانایی وی در رگهای شكمش. 17دم خود را مثل سرو آزاد می‌جنباند. رگهای رانش به هم پیچیده است. 18استخوانهایش مثل لوله‌های برنجین و اعضایش مثل تیرهای آهنین است. 19او افضل صنایع خدا است. آن كه او را آفرید حربه‌اش را به او داده است. 20به درستی كه كوهها برایش علوفه می‌رویاند، كه در آنها تمامی حیوانات صحرا بازی می‌كنند؛ 21زیر درختهای كُنار می‌خوابد. در سایه نیزار و در خَلاب. 22درختهای كُنار او رابه سایه خود می‌پوشاند، و بیدهای نهر، وی را احاطه می‌نماید. 23اینك رودخانه طغیان می‌كند، لیكن او نمی‌ترسد و اگر چه اُرْدُن در دهانش ریخته شود ایمن خواهد بود. 24آیا چون نگران است او را گرفتار توان كرد؟ یا بینی وی را با قلاّب توان سفت ؟
