1فقیری كه در كاملیت خود سالك است،از دروغگویی كه احمق باشد بهتر است. 2دلی نیز كه معرفت ندارد نیكو نیست و هر كه به پایهای خویش میشتابد گناه میكند. 3حماقت انسان، راه او را كج میسازد، و دلش از خداوند خشمناك میشود. 4توانگری دوستان بسیار پیدا میكند، اما فقیر از دوستان خود جدا میشود. 5شاهد دروغگو بیسزا نخواهد ماند، و كسی كه به دروغ تنطّق كند رهایی نخواهد یافت. 6بسیاری پیش امیران تذلّل مینمایند، و همه كس دوست بذلكننده است. 7جمیع برادران مرد فقیر از او نفرت دارند، و به طریق اولی دوستانش از او دور میشوند، ایشان را به سخنان، تعاقب میكند و نیستند. 8هر كه حكمت را تحصیل كند جان خود را دوست دارد. و هر كه فطانت را نگاه دارد، سعادتمندی خواهد یافت. 9شاهد دروغگو بیسزا نخواهد ماند، و هر كه به كذب تنطق نماید هلاك خواهد گردید. 10عیش و عشرت احمق را نمیشاید، تا چه رسد به غلامی كه بر نجبا حكمرانی میكند. 11عقل انسان خشم او را نگاه میدارد، و گذشتن از تقصیر جلال او است. 12خشم پادشاه مثل غرّش شیر است، و رضامندی او مثل شبنم بر گیاه است. 13پسر جاهل باعث الم پدرش است، و نزاعهای زن مثل آبی است كه دائم در چكیدن باشد. 14خانه و دولت ارث اجدادی است، اما زوجه عاقله از جانب خداوند است. 15كاهلی خواب سنگین میآورد، و شخص اهمالكار، گرسنه خواهد ماند. 16هر كه حكم را نگاه دارد جان خویش را محافظت مینماید، اما هر كه طریق خود را سبك گیرد، خواهد مرد. 17هر كه بر فقیر ترحّم نماید به خداوند قرض میدهد، و احسان او را به او ردّ خواهد نمود. 18پسر خود را تأدیب نما زیرا كه امید هست، اما خود را به كشتن او وامدار. 19شخص تندخو متحمّل عقوبت خواهد شد، زیرا اگر او را خلاصی دهی آن را باید مكرّر بجا آوری. 20پند را بشنو و تأدیب را قبول نما، تا در عاقبت خود حكیم بشوی. 21فكرهای بسیار در دل انسان است، اما آنچه ثابت مانَدْ مشورت خداوند است. 22زینت انسان احسان او است، و فقیر از دروغگو بهتر است. 23ترس خداوند مؤدّی به حیات است، و هر كه آن را دارد در سیری ساكن میماند، و به هیچ بلا گرفتار نخواهد شد. 24مرد كاهل دست خود را در بغلش پنهان میكند، و آن را هم به دهان خود برنمیآورد. 25استهزاكننده را تأدیب كن تا جاهلان زیرك شوند، و شخص فهیم را تنبیه نما و معرفت را درك خواهد نمود. 26هر كه بر پدر خود ستم كند و مادرش را براند، پسری است كه رسوایی و خجالت میآورد. 27ای پسرِ من شنیدن تعلیمی را ترك نما كه تو را از كلام معرفت گمراه میسازد. 28شاهد لئیم انصاف را استهزا میكند، و دهان شریران گناه را میبلعد. 29قصاص به جهت استهزاكنندگان مهیا است، و تازیانهها برای پشت احمقان.
