1پسر حكیم تأدیب پدر خود را اطاعتمیكند، اما استهزاكننده تهدید را نمیشنود. 2مرد از میوه دهانش نیكویی را میخورد، اما جان خیانتكاران، ظلم را خواهد خورد. 3هر كه دهان خود را نگاه دارد جان خویش را محافظت نماید، اما كسی كه لبهای خود را بگشاید هلاك خواهد شد. 4شخص كاهل آرزو میكند و چیزی پیدا نمیكند. اما شخص زرنگ فربه خواهد شد. 5مرد عادل از دروغ گفتن نفرت دارد، اما شریر رسوا و خجل خواهد شد. 6عدالت كسی را كه در طریق خود كامل است محافظت میكند، اما شرارت، گناهكاران را هلاك میسازد. 7هستند كه خود را دولتمند میشمارند و هیچ ندارند، و هستند كه خویشتن را فقیر میانگارند و دولت بسیار دارند. 8دولت شخص فدیه جان او خواهد بود، اما فقیر تهدید را نخواهد شنید. 9نور عادلان شادمان خواهد شد، اما چراغ شریران خاموش خواهد گردید. 10از تكبّر جز نزاع چیزی پیدا نمیشود، اما با آنانی كه پند میپذیرند حكمت است. 11دولتی كه از بطالت پیدا شود در تناقص میباشد، اما هر كه به دست خود اندوزد در تزاید خواهد بود. 12امیدی كه در آن تعویق باشد باعث بیماری دل است، اما حصول مراد درخت حیات میباشد. 13هر كه كلام را خوار شمارد خویشتن را هلاك میسازد، اما هر كه از حكم میترسد ثواب خواهد یافت. 14تعلیم مرد حكیم چشمه حیات است، تا از دامهای مرگ رهایی دهد. 15عقل نیكو نعمت را میبخشد، اما راه خیانتكاران، سخت است. 16هر شخص زیرك با علم عمل میكند، اما احمق حماقت را منتشر میسازد. 17قاصد شریر در بلا گرفتار میشود، اما رسول امین شفا میبخشد. 18فقر و اهانت برای كسی است كه تأدیب را ترك نماید، اما هر كه تنبیه را قبول كند محترم خواهد شد. 19آرزویی كه حاصل شود برای جان شیرین است، اما اجتناب از بدی، مكروه احمقان میباشد. 20با حكیمان رفتار كن و حكیم خواهی شد، اما رفیق جاهلان ضرر خواهد یافت. 21بلا گناهكاران را تعاقب میكند، اما عادلان، جزای نیكو خواهند یافت. 22مرد صالح پسران پسران را ارث خواهد داد، و دولتِ گناهكاران برای عادلان ذخیره خواهد شد. 23در مزرعه فقیران خوراك بسیار است، اما هستند كه از بیانصافی هلاك میشوند. 24كسی كه چوب را باز دارد، از پسر خویشنفرت میكند، اما كسی كه او را دوست میدارد او را به سعی تمام تأدیب مینماید. 25مرد عادل برای سیری جان خود میخورد، اما شكم شریران محتاج خواهد بود.
