1هر كه تأدیب را دوست میدارد معرفت را دوست میدارد، اما هر كه از تنبیه نفرت كند وحشی است. 2مرد نیكو رضامندی خداوند را تحصیل مینماید، اما او صاحب تدبیر فاسد را ملزم خواهد ساخت. 3انسان از بدی استوار نمیشود، اما ریشه عادلان جنبش نخواهد خورد. 4زن صالحه تاج شوهر خود میباشد، اما زنی كه خجل سازد مثل پوسیدگی در استخوانهایش میباشد. 5فكرهای عادلان انصاف است، اما تدابیر شریران فریب است. 6سخنان شریران برای خون در كمین است، اما دهان راستان ایشان را رهایی میدهد. 7شریران واژگون شده، نیست میشوند، اما خانه عادلان برقرار میماند. 8انسان برحسب عقلش ممدوح میشود، اما كجدلان خجل خواهند گشت. 9كسی كه حقیر باشد و خادم داشته باشد، بهتر است از كسی كه خویشتن را برافرازد و محتاج نان باشد. 10مرد عادل برای جان حیوان خود تفكّر میكند، اما رحمتهای شریران ستمكیشی است. 11كسی كه زمین خود را زرع كند از نان سیر خواهد شد، اما هر كه اباطیل را پیروی نماید ناقصالعقل است. 12مرد شریر به شكار بدكاران طمع میورزد، اما ریشه عادلان میوه میآورد. 13در تقصیر لبها دام مهلك است، اما مرد عادل از تنگی بیرون میآید. 14انسان از ثمره دهان خود از نیكویی سیر میشود، و مكافات دست انسان به او ردّ خواهد شد. 15راه احمق در نظر خودش راست است، اما هر كه نصیحت را بشنود حكیم است. 16غضب احمق فوراً آشكار میشود، اما خردمند خجالت را میپوشاند. 17هر كه به راستی تنطّق نماید عدالت را ظاهر میكند، و شاهد دروغ، فریب را. 18هستند كه مثل ضرب شمشیر حرفهای باطل میزنند، اما زبان حكیمان شفا میبخشد. 19لب راستگو تا به ابد استوار میماند، اما زبان دروغگو طرفۀالعینی است. 20در دل هر كه تدبیر فاسد كند فریب است، اما مشورتدهندگانِ صلح را شادمانی است. 21هیچ بدی به مرد صالح واقع نمیشود، اما شریران از بلا پُر خواهند شد. 22لبهای دروغگو نزد خداوند مكروه است، اما عاملان راستی پسندیده او هستند. 23مرد زیرك علم را مخفی میدارد، اما دل احمقان حماقت را شایع میسازد. 24دست شخص زرنگ سلطنت خواهد نمود، اما مرد كاهل بندگی خواهد كرد. 25كدورت دل انسان، او را منحنی میسازد، اما سخن نیكو او را شادمان خواهد گردانید. 26مرد عادل برای همسایه خود هادی میشود، اما راه شریران ایشان را گمراه میكند. 27مرد كاهل شكار خود را بریان نمیكند، اما زرنگی، توانگری گرانبهای انسان است. 28در طریق عدالت حیات است، و در گذرگاههایش موت نیست.
