1ای خدا به حسب رحمت خود بر منرحم فرما؛ به حسب کثرت رأفتخویش گناهانم را محو ساز. 2مرا از عصیانم به کلی شست و شو ده و از گناهم مرا طاهر کن. 3زیرا که من به معصیت خود اعتراف می‌کنم و گناهم همیشه در نظر من است. 4به تو و به تو تنها گناه ورزیده، و در نظر تو این بدی را کرده‌ام، تا در کلام خود مُصّدَق گردی و در داوری خویش مُزکّیٰ شوی. 5اینک، در معصیت سرشته شدم و مادرم در گناه به من آبستن گردید. 6اینک، به راستیِ در قلب راغب هستی. پس حکمت را در باطن من به من بیاموز. 7مرا با زوفا پاک کن تا طاهر شوم. مرا شست و شو کن تا از برف سفیدتر گردم. 8شادی و خرمی را به من بشنوان تا استخوانهایی که کوبیده‌ای به وجد آید. 9روی خود را از گناهانم بپوشان و همهٔٔ خطایای مرا محو کن. 10ای خدا دل طاهر در من بیافرین و روح مستقیم در باطنم تازه بساز. 11مرا از حضور خود مینداز، و روح قدوس خود را از من مگیر. 12شادیِ نجات خود را به من باز ده و به روح آزاد مرا تأیید فرما. 13آنگاه طریق تو را به خطاکاران تعلیم خواهم داد، و گناهکاران بسوی تو بازگشت خواهند نمود. 14مرا از خونها نجات ده! ای خدایی که خدای نجات من هستی! تا زبانم به عدالت تو ترنّم نماید. 15خداوندا لبهایم را بگشا تا زبانم تسبیح تو را اخبار نماید. 16زیرا قربانی را دوست نداشتی والا می‌دادم. قربانیِ سوختنی را پسند نکردی. 17قربانی‌های خدا روح شکسته است. خدایا دل شکسته و کوبیده را خوار نخواهی شمرد. 18به رضامندیِ خود بر صهیون احسان فرما وحصارهای اورشلیم را بنا نما. 19آنگاه از قربانی‌های عدالت و قربانی‌های سوختنیِ تمام راضی خواهی شد و گوساله‌ها بر مذبح تو خواهند گذرانید.
