1و یوشع پیر و سالخورده شد، و خداوند به وی گفت: «تو پیر و سالخورده شده‌ای و هنوز زمین بسیار برای تصرف باقی می‌ماند. 2و این است زمینی كه باقی می‌ماند، تمامی بلوك فلسطینیان و جمیع جَشُوریان. 3از شِیحُورْ كه در مقابل مصر است تا سرحد عَقْرُون به سمت شمال كه از كنعانیان شمرده می‌شود، یعنی پنج سردار فلسطینیان از غَزّیان و اَشْدُودیان و اَشْقَلُونیان و جَتْیان و عَقْرُونیان و عَوّیان. 4و از جنوب تمامی زمین كنعانیان و مغاره‌ای كه از صیدونیان است تا اَفیقْ و تا سرحد اَموریان. 5و زمین جِبْلیان و تمامی لُبْنان به سمت مطلع آفتاب از بَعْلْ جاد كه زیر كوه حَرْمون است تا مدخل حَمات. 6تمامی ساكنان كوهستان از لبنان تا مِصْرَفُوت مایمْ كه جمیع صِیدُونیان باشند، من ایشان را از پیش بنی‌اسرائیل بیرون خواهم كرد. لیكن تو آنها را به بنی‌اسرائیل به ملكّیت به قرعه تقسیم نما چنانكه تو را امر فرموده‌ام. 7پس الا´ن این زمین را به نه سبط و نصف سبط مَنَسَّی برای ملكّیت تقسیم نما.» 8با او رؤبینیان و جادیان ملك خود را گرفتند كه موسی در آن طرف اُرْدُن به سمت مشرق به ایشان داد، چنانكه موسی بندۀ خداوند به ایشان‌بخشیده بود. 9از عَرُوعِیر كه بر كنارۀ وادی اَرْنُون است، و شهری كه در وسط وادی است، و تمامی بیابان مِیدَبا تا دِیبُون. 10و جمیع شهرهای سَیحُون ملك اَموریان كه در حَشْبُون تا سرحد بنی‌عَمّون حكمرانی می‌كرد. 11و جِلْعاد و سرحد جَشُوریان و مَعَكیان و تمامی كوه حَرْمون و تمامی باشان تا سَلْخَه. 12و تمامی ممالك عوج در باشان كه در اَشْتارُوت و اَدْرَعی حكمرانی می‌كرد، و او از بقیۀ رفائیان بود. پس موسی ایشان را شكست داد و بیرون كرد. 13اما بنی‌اسرائیل جَشُوریان و مَعَكیـان را بیرون نكردند؛ پس جَشُور و مَعَكی تا امروز در میـان اسرائیل ساكنند. 14لیكن به سبط لاوی هیچ ملكّیت نداد، زیرا هدایای آتشین یهُوَه خدای اسرائیل ملكّیت وی است چنانكه به او گفته بود. 15و موسی به سبط بنی‌رؤبین برحسب قبیله‌های ایشان داد. 16و حدود ایشان از عَرُوعِیر بود كه به كنار وادی اَرْنُون است و شهری كه در وسط وادی است و تمامی بیابان كه پهلوی مِیدَبا است؛ 17حَشْبُون و تمامی شهرهایش كه در بیابان است و دِیبُون و باموتْبَعَل و بیتْبَعَل مَعُون؛ 18و یهْصَه و قَدِیموتْ و میفاعت؛ 19و قِریتایم و سِبْمَه و سارَتْ شَحَرْ كه در كوه دَره بود؛ 20و بیت فَغُور و دامن فِسْجَه و بیت یشیمُوت؛ 21و تمامی شهرهای بیابان و تمامی ممالك سَیحُون، ملك اَموریان، كه در حَشْبُون حكمرانی می‌كرد، و موسی او را با سرداران مِدیان یعنی اَوِی و راقَم و صوُر و حور و رابَع، امرای سَیحُون، كه در آن زمین ساكن بودند، شكست داد. 22و بَلْعام بن‌بَعُورفالگیر را بنی‌اسرائیل در میان كشتگان به شمشیر كشتند. 23و سرحد بنی‌رؤبین اُرْدُن و كناره‌اش بود. این ملكّیت بنی‌رؤبین برحسب قبیله‌های ایشان بود یعنی شهرها و دهات آنها. 24و موسی به سبط جاد یعنی به بنی‌جاد برحسب قبیله‌های ایشان داد. 25و سرحد ایشان یعزیر بود و تمامی شهرهای جِلْعاد و نصف زمین بنی‌عَمّون تا عَرُوعِیر كه در مقابل رَبّه است. 26و از حَشْبُون تا رامتْ مِصْفَه و بَطونیم و از مَحَنایم تا سرحد دَبیرْ. 27و در دره بیت هارام و بیت نِمْرَه و سُكّوت و صافُون و بقیه مملكت سَیحُون، ملك حَشْبُون، و اُرْدُن و كنارۀ آن تا انتهای دریای كِنَّرِت در آن طرف اُرْدُن به سمت مشرق. 28این است ملكّیت بنی‌جاد برحسب قبیله‌های ایشان یعنی شهرها و دهات آنها. 29و موسی به نصف سبط مَنَسَّی داد و برای نصف سبط بنی‌مَنَسَّی برحسب قبیله‌های ایشان برقرار شد. 30و حدود ایشان از مَحَنایم تمامی باشان یعنی تمامی ممالك عوج، مَلِك باشان و تمامی قریه‌های یائیر كه در باشان است، شصت شهر بود. 31و نصف جِلْعاد و عَشْتارُوت و اَدْرَعی شهرهای مملكت عوج در باشان برای پسران ماكیر بن‌مَنَسَّی یعنی برای نصف پسران ماكیر برحسب قبیله‌های ایشان بود. 32اینهاست آنچه موسی در عَرَباتِ موآب در آن طرف اُرْدُن در مقابل اَریحا به سمت مشرق برای ملكّیت تقسیم كرد. 33لیكن به سبط لاوی، موسی هیچ نصیب نداد زیرا كه یهُوَه، خدای اسرائیل، نصیب ایشان است چنانكه به ایشان گفته بود.
