1و كسانی كه آن را مهر كردند اینانند: نَحَمِیای تِرْشاتا ابن حَكَلْیا و صِدْقیا. 2و سَرایا و عَزَرْیا و اِرْمیا. 3و فَشحُور و اَمَرْیا و مَلْكِیا. 4و حَطُّوش و شَبَنْیا و مَلُّوك. 5و حاریم و مَریمُوت و عُوْبَدْیا. 6و دانیال و جِنْتُون و باروك. 7و مَشُلاّم و اَبِیا و مِیامین. 8و مَعَزْیا و بِلجای و شَمَعْیا، اینها كاهنان بودند. 9و اما لاویان: یشُوع بن اَزَنْیا و بنُّوی از پسران حیناداد و قَدْمیئیل. 10و برادران ایشان شَبَنْیا و هُودیا و قَلیطا و فَلایا و حانان. 11و میخا و رَحُوْب و حشَبْیا. 12و زَكُّور و شَرَبْیا و شَبَنْیا. 13و هُودیا و بانی و بَنینُو. 14و سروران قوم فَرْعُوْش و فَحَت مُوآب و عِیلام و زَتُّو و بانی. 15و بُنّی و عَزْجَد و بابای. 16و اَدُونیا و بِغْوای و عودین. 17و عاطیر و حِزْقِیا و عَزُّور. 18و هُودیا و حاشُوم و بیصای. 19و حاریف و عَناتُوت و نِیبای. 20و مَجْفیعاش و مَشُلاّم و حَزیر. 21و مشِیزَبئیل و صادوق و یدُّوع. 22و فَلَطْیا و حانان و عَنایا. 23و هُوْشَع و حَنَنْیا و حشُّوب. 24و هَلُّوحیش و فِلْحا و شُوْبیق. 25و رَحُوْم و حَشَبْنا و مَعَسِیا. 26و اَخِیا و حانان و عانان. 27و مَلُّوك و حارِیم و بَعْنَه. 28و سایر قوم و كاهنان و لاویان و دربانان و مغنّیان و نَتِینْیم و همه كسانی كه خویشتن را از اهالی كشورها به تورات خدا جدا ساخته بودند بازنان و پسران و دختران خود و همه صاحبان معرفت و فطانت، 29به برادران و بزرگان خویش ملصق شدند و لعنت و قَسَم بر خود نهادند كه به تورات خدا كه به واسطه موسی بنده خدا داده شده بود، سلوك نمایند و تمامی اوامر یهوه خداوند ما و احكام و فرایض او را نگاه دارند و به عمل آورند، 30و اینكه دختران خود را به اهل زمین ندهیم و دختران ایشان را برای پسران خود نگیریم. 31و اگر اهل زمین در روز سَبَّت، متاع یا هر گونه آذوقه به جهت فروختن بیاورند، آنها را از ایشان در روزهای سَبَّت و روزهای مقدّس نخریم و (حاصل) سال هفتمین و مطالبه هر قرض را ترك نماییم. 32و بر خود فرایض قرار دادیم كه یك ثلث مثقال در هر سال، بر خویشتن لازم دانیم به جهت خدمت خانه خدای ما. 33برای نان تَقْدِمِه و هدیه آردی دایمی و قربانی سوختنی دایمی در سَبَّتها و هلالها و مواسم و به جهت موقوفات و قربانیهای گناه تا كفّاره به جهت اسرائیل بشود و برای تمامی كارهای خانه خدای ما. 34و ما كاهنان و لاویان و قوم، قرعه برای هدیه هیزم انداختیم، تا آن را به خانه خدای خود برحسب خاندانهای آبای خویش، هر سال به وقتهای معین بیاوریم تا بر مذبح یهوه خدای ما موافق آنچه در تورات نوشته است سوخته شود؛ 35و تا آنكه نوبرهای زمین خود و نوبرهای همه میوه هر گونه درخت را سال به سال به خانه خداوند بیاوریم؛ 36و تا اینكه نخستزادههای پسران و حیوانات خود را موافق آنچه در تورات نوشته شده است و نخستزادههای گاوان وگوسفندان خود را به خانه خدای خویش، برای كاهنانی كه در خانه خدای ما خدمت میكنند بیاوریم. 37و نیز نوبر خمیر خود را و هدایای افراشتنی خویش را و میوه هر گونه درخت و عصیر انگور و روغن زیتون را برای كاهنان به حجرههای خانه خدای خود و عُشر زمین خویش را به جهت لاویان بیاوریم، زیرا كه لاویان عشر را در جمیع شهرهای زراعتی ما میگیرند. 38و هنگامی كه لاویان عشر میگیرند، كاهنی از پسران هارون همراه ایشان باشد و لاویان عشر عشرها را به خانه خدای ما به حجرههای بیتالمال بیاورند. 39زیرا كه بنیاسرائیل و بنیلاوی هدایای افراشتنی غلّه و عصیر انگور و روغن زیتون را به حجرهها میبایست بیاورند، جایی كه آلات قدس و كاهنانی كه خدمت میكنند و دربانان و مغنیان حاضر میباشند. پس خانه خدای خود را ترك نخواهیم كرد.
