مزامیر 62

1جان من فقط برای خدا خاموشمی‌شود زیرا که نجات من از جانب اوست. 2او تنها صخره و نجات من است و قلعهٔ بلند من. پس بسیار جنبش نخواهم خورد. 3تا به کی بر مردی هجوم می‌آورید تا همگی شما او را هلاک کنید مثل دیوارِ خمشده و حصارِ جنبش خورده؟ 4در این فقط مشورت می‌کنند که او را از مرتبهاش بیندازند. و دروغ را دوست می‌دارند. به زبان خود برکت می‌دهند و در دل خود لعنت می‌کنند، سلاه. 5ای جان من، فقط برای خدا خاموش شو زیرا که امید من از وی است. 6او تنها صخره و نجات من است و قلعهٔ بلند من تا جنبش نخورم. 7برخداست نجات و جلال من. صخرهٔ قوّت من و پناه من در خداست. 8ای قوم همه وقت بر او توکّل کنید و دلهای خود را به حضور وی بریزید. زیرا خدا ملجای ماست، سِلاه. 9البته بنی‌آدم بطالتاند و بنیبشر دروغ. در ترازو بالا می‌روند زیرا جمیعاً از بطالت سبکترند. 10بر ظلم توکّل مکنید و بر غارت مغرور مشوید. چون دولت افزوده شود دل در آن مبندید. 11خدا یک بار گفته است و دو بار این را شنیده‌ام که قوّت از آن خداست. 12ای خداوند رحمت نیز از آن تو است، زیرا به هر کس موافق عملش جزا خواهی داد.
📱 نصب اپ کلیسا