1ای صالحان در خداوند شادی نمایید،زیرا که تسبیح خواندن راستان را می‌شاید. 2خداوند را با بربط حمد بگویید؛ با عود ده تار او را سرود بخوانید. 3سرودی تازه برای او بسرایید؛ نیکو بنوازید با آهنگ بلند. 4زیرا کلام خداوند مستقیم است و جمیع کارهای او با امانت است. 5عدالت و انصاف را دوست می‌دارد. جهان از رحمت خداوند پر است. 6به کلام خداوند آسمانها ساخته شد و کل جنود آنها به نَفْخِهٔ دهان او. 7آبهای دریا را مثل توده جمع می‌کند و لجّه‌ها را در خزانه‌ها ذخیره می‌نماید. 8تمامیِ اهل زمین از خداوند بترسند؛ جمیع سکنهٔ ربع مسکون از او بترسند. 9زیرا که او گفت و شد؛ او امر فرمود و قایم گردید. 10خداوند مشورت امّت‌ها را باطل می‌کند؛ تدبیرهای قبائل را نیست می‌گرداند. 11مشورت خداوند قائم است تا ابدالآباد؛ تدابیر قلب او تا دهرالدّهور. 12خوشابحال امّتی که یهوه خدای ایشان است و قومی که ایشان را برای میراث خود برگزیده است. 13از آسمان خداوند نظر افکند و جمیع بنی‌آدم را نگریست. 14از مکان سکونت خویش نظر میافکند، برجمیع ساکنان جهان. 15او که دلهای ایشان را جمیعاً سرشته است و اعمال ایشان را درک نموده است. 16پادشاه به زیادتیِ لشکر خلاص نخواهد شد و جبار به بسیاری قوّت رهایی نخواهد یافت. 17اسب بجهت استخلاص باطل است و به شدت قوّت خود کسی را رهایی نخواهد داد. 18اینک چشم خداوند بر آنانی است که از او می‌ترسند، بر آنانی که انتظار رحمت او را می‌کشند. 19تا جان ایشان را از موت رهایی بخشد و ایشان را در قحط زنده نگاه دارد. 20جان ما منتظر خداوند می‌باشد. او اعانت و سپر ما است. 21زیرا که دل ما در او شادی می‌کند و در نام قدوس او توکّل می‌داریم. 22ای خداوند رحمت تو بر ما باد، چنانکه امیدوار تو بوده‌ایم.
