1ای خدای من، ای پادشاه، تو را متعال می‌خوانم و نام تو را متبارک می‌گویم، تا ابدالآباد! 2تمامی روز تو را متبارک می‌خوانم، و نام تو را حمد می‌گویم تا ابدالآباد. 3خداوند عظیم است و بی‌نهایت ممدوح، و عظمت او را تفتیش نتوان کرد. 4طبقه تا طبقه اعمال تو را تسبیح می‌خوانند و کارهای عظیم تو را بیان خواهند نمود. 5در مجد جلیل کبریایی تو و در کارهای عجیب تو تفکّر خواهم نمود. 6در قوّتِ کارهای مهیبِ تو سخن خواهند گفت. و من عظمت تو را بیان خواهم نمود. 7و یادگاری کثرت احسان تو را حکایت خواهند کرد. و عدالت تو را خواهند سرایید. 8خداوند کریم و رحیم است و دیر غضب و کثیرالاحسان. 9خداوند برای همگان نیکو است، و رحمتهای وی بر همهٔ اعمال وی است. 10ای خداوند جمیع کارهای تو، تو را حمد می‌گویند. و مقدّسان تو، تو را متبارک می‌خوانند. 11دربارهٔٔجلال ملکوت تو سخن می‌گویند و توانایی تو را حکایت می‌کنند. 12تا کارهای عظیم تو را به بنی‌آدم تعلیم دهند و کبریاییِ مجیدِ ملکوت تو را. 13ملکوت تو، ملکوتی است تا جمیع دهرها و سلطنت تو باقی تا تمام دورها. 14خداوند جمیع افتادگان را تأیید می‌کند و خمشدگان را برمی‌خیزاند. 15چشمان همگان منتظر تو می‌باشد و تو طعام ایشان را در موسمش می‌دهی. 16دست خویش را باز می‌کنی و آرزوی همهٔ زندگان را سیر می‌نمایی. 17خداوند عادل است در جمیع طریق‌های خود و رحیم در کّل اعمال خویش. 18خداوند نزدیک است به آنانیکه او را می‌خوانند، به آنانیکه او را به راستی می‌خوانند. 19آرزوی ترسندگان خود را بجا می‌آورد و تضّرع ایشان را شنیده، ایشان را نجات می‌دهد. 20خداوند همهٔ محبّان خود را نگاه می‌دارد و همهٔ شریران را هلاک خواهد ساخت. 21دهان من تسبیح خداوند را خواهد گفت و همهٔ بشر نام قدّوس او را متبارک بخوانند تا ابدالآباد.
