1چشمان خود را به سوی کوه‌ها برمیافرازم، که از آنجا اعانت من می‌آید. 2اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید. 3او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهد خوابید. 4اینک، او که حافظ اسرائیل است، نمی‌خوابد و به خواب نمی‌رود. 5خداوند حافظ تو می‌باشد. خداوند به دست راستت سایه تو است. 6آفتاب در روز به تو اذّیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب. 7خداوند تو را از هر بدی نگاه می‌دارد. او جان تو را حفظ خواهد کرد. 8خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الآن و تا ابدالآباد.
