1خداوند را حمد گویید زیرا که نیکوست و رحمت او تا ابدالآباد است. 2اسرائیل بگویند که رحمت او تا ابدالآباد است. 3خاندان هارون بگویند که رحمت او تا ابدالآباد است. 4ترسندگان خداوند بگویند که رحمت او تا ابدالآباد است. 5در تنگی یاه را خواندم. یاه مرا اجابت فرموده، در جای وسیع آورد. 6خداوند با من است، پس نخواهم ترسید. انسان به من چه تواند کرد؟ 7خداوند برایم از مددکاران من است. پس من بر نفرت کنندگان خود آرزوی خویش را خواهم دید. 8به خداوند پناه بردن بهتر است از توکّل نمودن بر آدمیان. 9به خداوند پناه بردن بهتراست از توکّل نمودن بر امیران. 10جمیع امّت‌ها مرا احاطه کردند، لیکن به نام خداوند ایشان را هلاک خواهم کرد. 11مرا احاطه کردند و دور مرا گرفتند، لیکن به نام خداوند ایشان را هلاک خواهم کرد. 12مثل زنبورها مرا احاطه کردند و مثل آتش خارها خاموش شدند. زیرا که به نام خداوند ایشان را هلاک خواهم کرد. 13بر من سخت هجوم آوردی تا بیفتم، لیکن خداوند مرا اعانت نمود. 14خداوند قوّت و سرود من است و نجات من شده است. 15آواز ترنّم و نجات در خیمه‌های عادلان است. دست راست خداوند با شجاعت عمل می‌کند. 16دست راست خداوند متعال است. دست راست خداوند با شجاعت عمل می‌کند. 17نمی‌میرم، بلکه زیست خواهم کرد و کارهای یاه را ذکر خواهم نمود. 18یاه مرا به شدت تنبیه نموده، لیکن مرا به موت نسپرده است. 19دروازه‌های عدالت را برای من بگشایید! به آنها داخل شده، یاه را حمد خواهم گفت. 20دروازه خداوند این است. عادلان بدان داخل خواهند شد. 21تو را حمد می‌گویم زیرا که مرا اجابت فرموده و نجات من شده‌ای. 22سنگی را که معماران رد کردند، همان سر زاویه شده است. 23این از جانب خداوند شده و در نظر ما عجیب است. 24این است روزی که خداوند ظاهر کرده است. درآن وجد و شادی خواهیم نمود. 25آه ای خداوند نجات ببخش! آه ای خداوند سعادتعطا فرما! 26متبارک باد او که به نام خداوند می‌آید. شما را از خانهٔ خداوند برکت می‌دهیم. 27یهوّه خدایی است که ما را روشن ساخته است. ذبیحه را به ریسمانها بر شاخهای قربانگاه ببندید. 28تو خدای من هستی تو، پس تو را حمد می‌گویم. خدای من، تو را متعال خواهم خواند. 29خداوند را حمد گویید زیرا که نیکوست و رحمت او تا ابدالآباد است.
