1و خداوند موسی و هارون را خطاب‌كرده، به ایشان گفت: 2«بنی‌اسرائیل را خطاب كرده، بگویید: اینها حیواناتی هستند كه می‌باید بخورید، از همه بهایمی كه بر روی زمین‌اند. 3هر شكافته سم كه شكاف تمام دارد و نشخوار كننده‌ای از بهایم، آن را بخورید. 4اما از نشخواركنندگان و شكافتگان سم اینها رامخورید، یعنی شتر، زیرا نشخوار می‌كند لیكن شكافته سم نیست، آن برای شما نجس است. 5و وَنَك، زیرا نشخوار می‌كند اما شكافته سم نیست، این برای شما نجس است. 6و خرگوش، زیرا نشخوار می‌كند ولی شكافته سم نیست، این برای شما نجس است. 7و خوك، زیرا شكافته سم است و شكاف تمام دارد لیكن نشخوار نمی‌كند، این برای شما نجس است. 8از گوشت آنها مخورید و لاش آنها را لمس مكنید، اینها برای شما نجس‌اند. 9از همۀ آنچه در آب است اینها را بخورید، هر چه پر و فلس دارد در آب خواه در دریا خواه در نهرها، آنها را بخورید. 10و هر چه پر و فلس ندارد در دریا یا در نهرها، از همۀ حشرات آب و همۀ جانورانی كه در آب می‌باشند، اینها نزد شما مكروه باشند. 11البته نزد شما مكروه‌اند، از گوشت آنها مخورید و لاشهای آنها را مكروه دارید. 12هر چه در آبها پر و فلس ندارد نزد شما مكروه خواهد بود. 13و از مرغان اینها را مكروه دارید، خورده نشوند، زیرا مكروه‌اند، عقاب و استخوان‌خوار و نَسْرِبَحر. 14و كركس و لاشخوار به اجناس آن. 15و غُراب به اجناس آن. 16و شترمرغ و جغد و مرغ دریایی و باز به اجناس آن. 17و بوم و غواص و بوتیمار. 18و قاز و مرغ سقا و رخم. 19و لقلق و كُلنگ به اجناس آن و هدهد و شبپره. 20و همۀ حشرات بالدار كه بر چهارپا می‌روند برای شما مكروه‌اند. 21لیكن اینها را بخورید از همۀ حشرات بالدار كه بر چهار پا می‌روند، هر كدام كه بر پایهای خود ساقها برای جستن بر زمین دارند. 22از آن قسم اینها را بخورید. ملخ به اجناس آن و دُبا به اجناس آن و حَرجَوان به اجناس آن و حَدَب به اجناس آن. 23و سایر حشرات بالدار كه چهار پا دارندبرای شما مكروه‌اند. 24از آنها نجس می‌شوید، هركه لاش آنها را لمس كند تا شام نجس باشد. 25و هر كه چیزی از لاش آنها را بردارد، رخت خود را بشوید و تا شام نجس باشد. 26و هر بهیمه‌ای كه شكافته سم باشد لیكن شكاف تمام ندارد و نشخوار نكند اینها برای شما نجسند، و هر كه آنها را لمس كند نجس است. 27و هر چه بر كف پا رود از همۀ جانورانی كه بر چهار پا می‌روند، اینها برای شما نجس‌اند، هر كه لاش آنها را لمس كند تا شام نجس باشد. 28و هر كه لاش آنها را بردارد، رخت خود را بشوید و تا شام نجس باشد. اینها برای شما نجس‌اند. 29« و از حشراتی كه بر زمین می‌خزند اینها برای شما نجس‌اند: موش كور و موش و سوسمار به اجناس آن، 30و دَله و وَرَل و چلپاسه و كرباسه و بوقلمون. 31از جمیع حشرات اینها برای شما نجس‌اند: هر كه لاش آنها را لمس كند تا شام نجس باشد، 32و بر هر چیزی كه یكی از اینها بعد از موتش بیفتد نجس باشد، خواه هر ظرف چوبی، خواه رخت، خواه چرم، خواه جوال؛ هر ظرفی كه در آن كار كرده شود در آب گذاشته شود و تا شام نجس باشد، پس طاهر خواهد بود. 33و هر ظرف سفالین كه یكی از اینها در آن بیفتد آنچه در آن است نجس باشد و آن را بشكنید. 34هر خوراك در آن كه خورده شود، اگر آب بر آن ریخته شد نجس باشد، و هر مشروبی كه آشامیده شود كه در چنین ظرف است نجس باشد. 35و بر هر چیزی كه پاره‌ای از لاش آنها بیفتد نجس باشد، خواه تنور، خواه اجاق، شكسته شود؛ اینها نجس‌اند و نزد شما نجس‌خواهند بود. 36و چشمه و حوض كه مجمع آب باشد طاهر است لیكن هر كه لاش آنها را لمس كند نجس خواهد بود. 37و اگر پاره‌ای از لاش آنها بر تخم كاشتنی كه باید كاشته شود بیفتد طاهر است. 38لیكن اگر آب بر تخم ریخته شود و پاره‌ای از لاش آنها بر آن بیفتد، این برای شما نجس باشد. 39و اگر یكی از بهایمی كه برای شما خوردنی است بمیرد، هر كه لاش آن را لمس كند تا شام نجس باشد. 40و هر كه لاش آن را بخورد رخت خود را بشوید و تا شام نجس باشد. و هر كه لاش آن را بردارد، رخت خود را بشوید و تا شام نجس باشد. 41« و هر حشراتی كه بر زمین می‌خزد مكروه است؛ خورده نشود. 42و هر چه بر شكم راه رود و هر چه بر چهارپا راه رود و هر چه پایهای زیاده دارد، یعنی همۀ حشراتی كه بر زمین می‌خزند، آنها را مخورید زیرا كه مكروه‌اند. 43خویشتن را به هر حشراتی كه می‌خزد مكروه مسازید، و خود را به آنها نجس مسازید، مبادا از آنها ناپاك شوید. 44زیرا من یهوه خدای شما هستم، پس خود را تقدیس نمایید و مقدس باشید، زیرا من قدوس هستم پس خویشتن را به همۀ حشراتی كه بر زمین می‌خزند نجس مسازید. 45زیرا من یهوه هستم كه شما را از زمین مصر بیرون آوردم تا خدای شما باشم، پس مقدس باشید زیرا من قدوس هستم. 46این است قانون بهایم و مرغان و هر حیوانی كه در آبها حركت می‌كند و هر حیوانی كه بر زمین می‌خزد. 47تا در میان نجس و طاهر و در میان حیواناتی كه خورده شوند و حیواناتی كه خورده نشوند امتیاز بشود.«
