1پس چون عَزْرا دعا و اعتراف مینمود و گریهكنان پیش خانه خدا رو به زمین نهاده بود، گروه بسیار عظیمی از مردان و زنان و اطفال اسرائیل نزد وی جمع شدند، زیرا قوم زارزار میگریستند. 2و شَكَنْیا ابن یحئیل كه از بنیعیلام بود جواب داد و به عَزْرا گفت: «ما به خدای خویش خیانت ورزیده، زنان غریب از قومهای زمین گرفتهایم؛ لیكن الا´ن امیدی برای اسرائیل در این باب باقی است. 3پس حال با خدای خویش عهد ببندیم كه آن زنان و اولاد ایشان را برحسب مشورت آقایم و آنانی كه از امر خدای ما میترسند دور كنیم و موافق شریعتعمل نماییم. 4برخیز زیرا كه این كار تو است و ما با تو میباشیم. پس قویدل باش و به كار بپرداز.» 5آنگاه عَزْرا برخاسته، رؤسای كَهَنَه و لاویان و تمامی اسرائیل را قَسَم داد كه برحسب این سخن عمل نمایند، پس قسم خوردند. 6و عَزْرا از پیش روی خانه خدا برخاسته، به حُجْره یهُوحانان بن الیاشیب رفت و نان نخورده و آب ننوشیده، به آنجا رفت، زیرا كه به سبب تقصیر اسیران ماتم گرفته بود. 7و به همه اسیرانْ در یهودا و اورشلیم ندا دردادند كه به اورشلیم جمع شوند. 8و هر كسی كه تا روز سوّم، برحسب مشورت سروران و مشایخ حاضر نشود، اموال او ضبط گردد و خودش از جماعت اسیران جدا شود. 9پس در روز سوّم كه روز بیستم ماه نهم بود، همه مردان یهودا و بنیامین در اورشلیم جمع شدند و تمامی قوم در سِعَه خانه خدا نشستند. و به سبب این امر و به سبب باران، سخت میلرزیدند. 10آنگاه عَزْرای كاهن برخاسته، به ایشان گفت: «شما خیانت ورزیده و زنان غریب گرفته، جرم اسرائیل را افزودهاید. 11پس الا´ن یهُوه خدای پدران خود را تمجید نمایید و به اراده او عمل كنید و خویشتن را از قومهای زمین و از زنان غریب جدا سازید.» 12تمامی جماعت به آواز بلند جواب دادند و گفتند: «چنانكه به ما گفتهای همچنان عمل خواهیم نمود. 13اما خلق بسیارند و وقت باران است و طاقت نداریم كه بیرون بایستیم و این امر كار یك یا دو روز نیست، زیرا كه در این باب گناه عظیمی كردهایم. 14پس سروران ما برای تمامی جماعت تعیین بشوند و جمیع كسانی كه در شهرهای ما زنان غریب گرفتهاند، در وقتهای معین بیایند و مشایخ و داوران هر شهر همراهایشان بیایند، تا حدّت خشم خدای ما درباره این امر از ما رفع گردد.» 15لهذا یوناتان بن عَسائیل و یحْزِیا ابن تِقْوَه بر این امر معین شدند و مَشُلاّم و شَبْتائی لاوی، ایشان را اعانت نمودند. 16و اسیران چنین كردند و عَزْرای كاهن و بعضی از رؤسای آبا، برحسب خاندانهای آبای خود منتخب شدند و نامهای همه ایشان ثبت گردید. پس در روز اول ماه دهم، برای تفتیش این امر نشستند. 17و تا روز اول ماه اول، كار همه مردانی را كه زنان غریب گرفته بودند، به اتمام رسانیدند. 18و بعضی از پسران كاهنان پیدا شدند كه زنان غریب گرفته بودند. از بنییشُوع بن یوصاداق و برادرانش مَعَسْیا و اَلِیعَزْر و یاریب و جَدَلْیا. 19و ایشان دست دادند كه زنان خود را بیرون نمایند و قوچی به جهت قربانی جرم خود گذرانیدند. 20و از بنیاِمّیر، حَنانی و زَبَدْیا. 21و از بنیحاریم، مَعَسْیا و ایلیا و شَمَعْیا و یحیئیل و عُزّیا. 22و از بنیفَشْحُور، اَلْیوعینای و مَعَسْیا و اسمعیل و نَتَنْئیل و یوزاباد و اَلْعاسَه. 23و از لاویان، یوزاباد و شِمْعی و قَلایا كه قَلیطا باشد. و فَتَحْیا و یهودا و اَلِیعَزْر. 24و از مغنّیان، اَلْیاشیب و از دربانان، شَلُّوم و طالَم و اُوری. 25و اما از اسرائیلیان: از بنیفَرْعُوش، رَمْیا و یزِّیا و مَلْكِیا و مِیامین و اَلِعازار و مَلْكِیا و بَنایا. 26و از بنیعیلام، مَتَّنْیا و زَكَریا و یحیئیل و عَبْدی و یریموت و ایلّیا. 27و از بنیزَتُّو، اَلْیوعینای و اَلْیاشیب و مَتَّنْیا و یریمُوت و زاباد و عَزیزا. 28و از بنیبابای، یهُوحانان و حَنَنْیا و زَبّای و عَتْلای. 29و از بنیبانی، مَشُلاّم و مَلُّوك و عَدایا و یاشوب و شَآل و راموت. 30و از بنیفَحَتْ، موآب عَدْنا و كَلال و بَنایا و مَعَسِیا و متَّنْیا و بَصَلْئیل و بِنُّوی و مَنَسّی. 31و از بنیحاریم، اَلِیعَزْر و اِشِّیا و مَلْكیا و شَمَعْیا و شِمْعُون. 32و بنیامین و مَلُّوك و شَمَرْیا. 33از بنیحاشوم، متّنای و متّاته و زاباد و اَلیفَلَط و یریمای و مَنَسّی و شِمْعی. 34از بنیبانـی، مَعَدای و عَمْرام و اوئیل. 35و بَنایا و بِیدِیا و كَلُوهی. 36و وَنْیا و مَریموت و اَلْیاشیب. 37و مَتَّنْیـا و مَتَّنای و یعْسوُ. 38و بانی و بِنُّوی وشِمْعی. 39و شَلَمْیـا و ناتان و عَدایا. 40و مَكْنَدْبای و شاشای و شارای. 41و عَزْرئیـل و شَلَمْیا و شَمَرْیـا. 42و شلُّوم و اَمَرْیـا و یوسـف. 43از بنینَبُــو، یعیئیل و مَتَّتْیا و زاباد و زَبینا و یدُّو و یوئیل و بَنایا. 44جمیـع اینهـا زنان غریب گرفته بودند و بعضی از ایشان زنانی داشتند كه از آنها پسران تولید نموده بودند.
