1وای بر شهر فتنه انگیزِ نجسِ ظلم كننده! 2آواز را نمیشنود و تأدیب را نمیپذیرد و بر خداوند توكّل نمینماید و بر خدای خود تقرّب نمیجوید. 3سرورانش در اندرونش شیران غرّان و داورانش گرگان شب كه چیزی تا صبح باقی نمیگذارند. 4انبیایش مغرور و خیانتكارند. كاهنانش قدس را نجس میسازند و به شریعت مخالفت میورزیدند. 5خداوند در اندرونش عادل است و بیانصافی نمینماید. هر بامداد حكم خود را روشن میسازد و كوتاهی نمیكند، امّا مرد ظالم حیا را نمیداند. 6امّتها را منقطع ساختهام كه برجهای ایشان خراب شده است و كوچههای ایشان را چنان ویران كردهام كه عبور كنندهای نباشد. شهرهای ایشان چنان منهدم گردیده است كه نه انسانی و نه ساكنی باقی مانده است. 7و گفتم: كاش كه از من میترسیدی و تأدیب را میپذیرفتی. تا آنكه مسكن او معدوم نمیشد، موافق هر آنچه بر او تعیین نموده بودم. لكن ایشان صبح زود برخاسته، اعمال خود را فاسد گردانیدند. 8بنابراین خداوند میگوید: برای من منتظر باشید تا روزی كه به جهت غارت برخیزم زیرا كه قصد من این است كه امّتها را جمع نمایم و ممالك را فراهم آورم تا غضب خود و تمامی حدّت خشم خویش را بر ایشان بریزم زیرا كه تمامی جهان به آتش غیرت من سوخته خواهد شد. 9زیرا كه در آن زمان، زبان پاك به امّتها باز خواهم داد تا جمیع ایشان اسم یهوه را بخوانند و به یك دل او را عبادت نمایند. 10از ماورای نهرهای حَبَش پرستندگانم یعنی دختر پراكندگانم هدیهای برای من خواهند آورد. 11در آن روز از همه اعمالت كه به من عصیان ورزیدهای خجل نخواهی شد زیرا كه در آن زمان آنانی را كه از تكبّر تو مسرورند، از میانت دور خواهم كرد و بار دیگر در كوه مقدّس من تكبّر نخواهی نمود. 12امّا در میان تو قومی ذلیل و مسكین باقی خواهم گذاشت و ایشان بر اسم خداوند توكّل خواهند نمود. 13و بقیه اسرائیل بیانصافی نخواهند نمود و دروغ نخواهند گفت و در دهان ایشان زبان فریبنده یافت نخواهد شد زیرا كه ایشان چرا كرده، به آرامی خواهند خوابید و ترسانندهای نخواهد بود. 14ای دختر صهیون ترنّم نما! ای اسرائیل آواز شادمانی بده! ای دختر اورشلیم به تمامی دل شادمان شو و وجد نما ! 15خداوند عقوبتهای تو را برداشته و دشمنانت را دور كرده است. یهوه پادشاه اسرائیل در میان تو است پس بار دیگر بلارا نخواهی دید. 16در آن روز به اورشلیم گفته خواهد شد كه مترس! ای صهیون دستهای تو سُست نشود! 17یهوه خدایت در میان تو قدیر است و نجات خواهد داد. او بر تو شادی بسیار خواهد نمود و در محبّت خود آرامی خواهد یافت و با سرودها بر تو شادی خواهد نمود. 18آنانی را كه به جهت عیدها محزون میباشند و از آن تو هستند، جمع خواهم نمود كه عار بر ایشان بار سنگین میبود. 19اینك در آن زمان برهمه آنانی كه بر تو ظلم میكردند، مكافات خواهم رسانید و لنگان را خواهم رهانید و رانده شدگان را جمع خواهم كرد و آنانی را كه عار ایشان در تمامی زمین میبود محّل تسبیح و اسم خواهم گردانید. 20در آن زمان شما را در خواهم آورد و در آن زمان شما را جمع خواهم كرد زیرا خداوند میگوید: حینی كه اسیران شما را بنظر شما باز آورم، آنگاه شما را در میان تمامی قومهای زمین محلّ اسم و تسبیح خواهم گردانید.
