1منسی دوازده ساله بود كه پادشاه شد و پنجاه و پنج سال در اورشلیم سلطنت نمود. و اسم مادرش حِفْصِیبَه بود. 2و آنچه درنظر خداوند ناپسند بود، موافق رجاسات امت‌هایی كه خداوند ، آنها را از حضور بنی‌اسرائیل اخراج كرده بود، عمل نمود. 3زیرا مكانهای بلند را كه پدرش، حِزْقیا خراب كرده بود، بار دیگر بنا كرد و مذبح ها برای بَعْل بنا نمود و اَشیره را به نوعی كه اَخاب، پادشاه اسرائیل ساخته بود، ساخت و به تمامی لشكر آسمان سجده نموده، آنها را عبادت كرد. 4و مذبح ها در خانۀ خداوند بنا نمود كه درباره‌اش خداوند گفته بود: «اسم خود را در اورشلیم خواهم گذاشت.» 5و مذبح‌ها برای تمامی لشكر آسمان در هر دو صحن خانۀ خداوند بنا نمود. 6و پسر خود را از آتش گذرانید و فالگیری و افسونگری می‌كرد و با اصحاب اجنّه و جادوگران مراوده می‌نمود. و در نظر خداوند شرارت بسیار ورزیده، خشم او را به هیجان آورد. 7و تمثال اَشیره را كه ساخته بود، در خانه‌ای كه خداوند درباره‌اش به داود و پسرش، سلیمان گفته بود كه «در این خانه و در اورشلیم كه آن را از تمامی اسباط اسرائیل برگزیده‌ام، اسم خود را تا به ابد خواهم گذاشت برپا نمود. 8و پایهای اسرائیل را از زمینی كه به پدران ایشان داده‌ام بار دیگر آواره نخواهم گردانید، به شرطی كه توجه نمایند تا بر حسب هرآنچه به ایشان امر فرمودم و بر حسب تمامی شریعتی كه بندۀ من، موسی به ایشان امر فرموده بود، رفتار نمایند.» 9اما ایشان اطاعت ننمودند زیرا كه مَنَسّی، ایشان را اغوا نمود تا از امّت‌هایی كه خداوند پیش بنی‌اسرائیل هلاك كرده بود، بدتر رفتار نمودند. 10و خداوند به واسطۀ بندگان خود، انبیا تكلّم نموده، گفت: 11« چونكه منسی، پادشاه یهودا،این رجاسات را بجا آورد و بدتر از جمیع اعمال اَموریانی كه قبل از او بودند عمل نمود، و به بتهای خود، یهودا را نیز مرتكب گناه ساخت، 12بنابراین یهُوَه، خدای اسرائیل چنین می‌گوید: اینك من بر اورشلیم و یهودا بلا خواهم رسانید كه گوشهای هركه آن را بشنود، صدا خواهد كرد. 13و بر اورشلیم، ریسمانِ سامره و ترازوی خانۀ اَخاب را خواهم كشید و اورشلیم را پاك خواهم كرد، به طوری كه كسی بشقاب را زدوده و واژگون ساخته، آن را پاك می‌كند. 14و بقیۀ میراث خود را پراكنده خواهم ساخت و ایشان را به دست دشمنان ایشان تسلیم خواهم نمود، و برای جمیع دشمنانشان یغما و غارت خواهند شد، 15چونكه آنچه در نظر من ناپسند است، به عمل آوردند و از روزی كه پدران ایشان از مصر بیرون آمدند تا امروز، خشم مرا به هیجان آوردند.» 16و علاوه براین، مَنَسّی خون بی‌گناهان را از حد زیاده ریخت تا اورشلیم را سراسر پر كرد، سوای گناه او كه یهودا را به آن مرتكب گناه ساخت تا آنچه در نظر خداوند ناپسند است بجا آورند. 17و بقیۀ وقایع مَنَسّی و هرچه كرد و گناهی كه مرتكب آن شد، آیا در كتاب تواریخ ایام پادشاهان یهودا مكتوب نیست؟ 18پس مَنَسّی با پدران خود خوابید و در باغ خانۀ خود، یعنی در باغِ عُزّا دفن شد و پسرش، آمون، به جایش پادشاه شد. 19آمون بیست و دو ساله بود كه پادشاه شد ودو سال در اورشلیم سلطنت نمود و اسم مادرش مِشُلَّمَت، دختر حارُوص، از یطْبَه بود. 20و آنچه در نظر خداوند ناپسند بود، موافق آنچه پدرش منسی كرد، عمل نمود. 21و به تمامی طریقی كه پدرش به آن سلوك نموده بود، رفتار كرد، و بت‌هایی را كه پدرش پرستید، عبادت كرد و آنها را سجده نمود. 22و یهُوَه، خدای پدران خود را ترك كرده، به طریق خداوند سلوك ننمود. 23پس خادمان آمون بر او شوریدند و پادشاه را در خانه‌اش كشتند. 24اما اهل زمین همۀ آنانی را كه بر آمونِ پادشاه، شوریده بودند به قتل رسانیدند، و اهل زمین پسرش، یوشیا را در جایش به پادشاهی نصب كردند. 25و بقیۀ اعمالی كه آمون بجا آورد، آیا در كتاب تواریخ ایام پادشاهان یهودا مكتوب نیست؟ 26و در قبر خود در باغ عُزّا دفن شد و پسرش یوشیا به جایش سلطنت نمود.
