1و تو ای پسر انسان به كوههای اسرائیل نبوّت كرده، بگو: ای كوههای اسرائیل كلام خداوند را بشنوید! 2خداوند یهوه چنین می‌گوید: چونكه دشمنان دربارۀ شما گفته‌اند هَهْ این بلندیهای دیرینه میراث ما شده است، 3لهذا نبوّت كرده، بگو كه خداوند یهوه چنین می‌فرماید: از آن جهت كه ایشان شما را از هر طرف خراب كرده و بلعیده‌اند تا میراث بقیه امّت‌ها بشوید و بر لبهای حرف‌گیران برآمده، مورد مذمّت طوایف گردیده‌اید، 4لهذا ای كوههای اسرائیل كلام خداوند یهوه را بشنوید! خداوند یهوه به كوهها و تلّها و وادیها و درهّها و خرابه‌های ویران و شهرهای متروكی كه تاراج شده و مورد سخریه بقیه امّت‌های مجاور گردیده است، چنین می‌گوید: 5بنابراین خداوند یهوه چنین می‌فرماید: هر آینه به آتش غیرت خود به ضدّ بقیه امّت‌ها و به ضدّ تمامی اَدُوم تكلّم نموده‌ام كه ایشان زمین مرا به شادی تمامِ دل و كینه قلب، ملك خود ساخته‌اند تا آن را به تاراج واگذارند. 6پس دربارۀ زمین اسرائیل نبوّت نما وبه كوهها و تلّها و وادیها و درهّها بگو كه خداوند یهوه چنین می‌فرماید: چونكه شما متحمّل سرزنش امّت‌ها شده‌اید، لهذا من در غیرت و خشم خود تكلّم نمودم.» 7و خداوند یهوه چنین می‌گوید: «من دست خود را برافراشته‌ام كه امّت‌هایی كه به اطراف شمایند البتّه سرزنش خود را متحمّل خواهند شد. 8و شما ای كوههای اسرائیل شاخه‌های خود را خواهید رویانید و میوه خود را برای قوم من اسرائیل خواهید آورد زیرا كه ایشان به زودی خواهند آمد. 9زیرا اینك من بطرف شما هستم وبر شما نظر خواهم داشت و شیار شده، كاشته خواهید شد. 10و بر شما مردمان را خواهم افزود یعنی تمامی خاندان اسرائیل را جمیعاً و شهرها مسكون و خرابه‌ها معمور خواهد شد. 11و بر شما انسان و بهایم بسیار خواهم آورد كه ایشان افزوده شده، بارور خواهند شد. و شما را مثل ایام قدیم معمور خواهم ساخت. بلكه بر شما بیشتر از اوّلِ شما احسان خواهم نمود و خواهید دانست كه من یهوه هستم. 12و مردمان یعنی قوم خود اسرائیل را بر شما خرامان خواهم ساخت تا تو را به تصرّف آورند. و میراث ایشان بشوی و ایشان را دیگر بی‌اولاد نسازی.» 13و خداوند یهوه چنین می‌گوید: «چونكه ایشان دربارۀ تو می‌گویند كه مردمان را می‌بلعی و امّت‌های خویش را بی‌اولاد می‌گردانی، 14پس خداوند یهوه می‌گوید: مردمان را دیگر نخواهی بلعید و امّت‌های خویش را دیگر بی‌اولاد نخواهی ساخت. 15و سرزنش امّت‌ها را دیگر در تو مسموع نخواهم گردانید. و دیگر متحمّل مذمّت طوایف نخواهی شد و امّت‌های خویش را دیگر نخواهی لغزانید. خداوند یهوه این را می‌گوید.» 16و كلام خداوند بر من نازل شده، گفت: 17«ای پسر انسان، هنگامی كه خاندان اسرائیل در زمین خود ساكن می‌بودند آن را به راهها و به اعمال خود نجس نمودند. و طریق ایشان به نظر من مثل نجاست زن حایض می‌بود. 18لهذا به سبب خونی كه بر زمین ریختند و آن را به بتهای خود نجس ساختند، من خشم خود را بر ایشان ریختم. 19و ایشان را در میان امّت‌ها پراكنده ساختم و در كشورها متفرّق گشتند. و موافق راهها و اعمال ایشان، بر ایشان داوری نمودم. 20و چون به امّت‌هایی كه بطرف آنها رفتند رسیدند، آنگاه اسم قدّوس مرا بی‌حرمت ساختند. زیرا درباره ایشان گفتند كه اینان قوم یهوه می‌باشند و از زمین او بیرون آمده‌اند. 21لیكن من بر اسم قدّوس خود كه خاندان اسرائیل آن را در میان امّت‌هایی كه بسوی آنها رفته بودند بی‌حرمت ساختند شفقت نمودم. 22«بنابراین به خاندان اسرائیل بگو: خداوند یهوه چنین می‌فرماید: ای خاندان اسرائیل من این را نه به خاطر شما بلكه بخاطر اسم قدّوس خود كه آن را در میان امّت‌هایی كه به آنها رفته، بی‌حرمت نموده‌اید بعمل می‌آورم. 23و اسم عظیم خود را كه در میان امّت‌ها بی‌حرمت شده است و شما آن را در میان آنها بی‌عصمت ساخته‌اید، تقدیس خواهم نمود. و خداوند یهوه می‌گوید: حینی كه بنظر ایشان در شما تقدیس كرده شوم، آنگاه امّت‌ها خواهند دانست كه من یهوه هستم. 24و شما را از میان امّت‌ها می‌گیرم و از جمیع كشورها جمع می‌كنم و شما را در زمین خود در خواهم آورد. 25و آب پاك بر شما خواهم پاشید و طاهر خواهید شد. و شما را از همه نجاسات واز همه بتهای شما طاهر خواهم ساخت. 26و دل تازه به شما خواهم داد و روح تازه در اندرون شما خواهم نهاد. و دل سنگی را از جسد شما دور كرده، دل گوشتین به شما خواهم داد. 27و روح خـود را در اندرون شما خواهم نهاد و شمـا را به فرایض خود سالك خواهم گردانید تا احكام مـرا نگاه داشته، آنها را بجا آورید. 28و در زمینی كه به پدران شما دادم ساكن شده، قوم من خواهید بود و من خدای شماخواهم بود. 29و شما را از همه نجاسات شما نجات خواهم داد. و غلّه را خوانده، آن را فراوان خواهم ساخت و دیگر قحط بر شما نخواهم فرستاد. 30و میوه درختان و حاصل زمین را فراوان خواهم ساخت تا دیگر در میان امّت‌ها متحمّل رسوایی قحط نشوید. 31و چون راههای قبیح و اعمال ناپسند خود را به یاد آورید، آنگاه به سبب گناهان و رجاسات خود خویشتن را در نظر خود مكروه خواهید داشت.» 32و خداوند یهوه می‌گوید: «بدانید كه من این را به خاطر شما نكرده‌ام. پس ای خاندان اسرائیل به سبب راههای خود خجل و رسوا شوید.» 33خداوند یهوه چنین می‌فرماید: «در روزی كه شما را از تمامی گناهانتان طاهر سازم، شهرها را مسكون خواهم ساخت و خرابه‌ها معمور خواهد شد. 34و زمین ویران كه به نظر جمیع رهگذریان خراب می‌بود، شیار خواهد شد. 35و خواهند گفت این زمینی كه ویران بود، مثل باغ عَدَن گردیده است و شهرهایی كه خراب و ویران و منهدم بود، حصاردار و مسكون شده است. 36و امّت‌هایی كه به اطراف شما باقی مانده باشند، خواهند دانست كه من یهوه مخروبات را بنا كرده و ویرانه‌ها را غرس نموده‌ام. من كه یهوه هستم تكلّم نموده و بعمل آورده‌ام.» 37خداوند یهوه چنین می‌گوید: «برای این بار دیگر خاندان اسرائیل از من مسألت خواهند نمود تا آن را برای ایشان بعمل آورم. من ایشان را با مردمان مثل گله كثیر خواهم گردانید. 38مثل گله‌های قربانی یعنی گله اورشلیم در موسمهایش همچنان شهرهای مخروب از گله‌های مردمان پرخواهد شد و ایشان خواهند دانست كه من یهوه هستم.»
