1و در روز اوّل ماه دوازدهم از سال دوازدهم واقع شد كه كلام خداوند بر من نازل شده، گفت: 2«ای پسر انسان برای فرعون پادشاه مصر مرثیه بخوان و او را بگو تو به شیر ژیان امّت‌ها مشابه می‌بودی، امّا مانند اژدها در دریا هستی و آب را از بینی خود می‌جهانی و آبها را به پایهای خود حركت داده، نهرهای آنها را گل‌آلود می‌سازی.» 3خداوند یهوه چنین می‌گوید: «دام خود را به واسطه گروهی ازقوم‌های عظیم بر تو خواهم گسترانید و ایشان تو را در دام من بر خواهند كشید. 4و تو را بر زمین ترك نموده، بر روی صحرا خواهم انداخت و همه مرغان هوا را بر تو فرود آورده، جمیع حیوانات زمین را از تو سیر خواهم ساخت. 5و گوشت تو را بر كوهها نهاده، درهّها را از لاش تو پر خواهم كرد. 6و زمینی را كه در آن شنا می‌كنی از خون تو تا به كوهها سیراب می‌كنم كه وادیها از تو پر خواهد شد. 7و هنگامی كه تو را منطفی گردانم، آسمان را خواهم پوشانید و ستارگانش را تاریك كرده،آفتاب را به ابرها مستور خواهم ساخت و ماه روشنایی خود را نخواهد داد. 8و خداوند یهوه می‌فرماید، كه تمامی نیرهای درخشنده آسمان را برای تو سیاه كرده، تاریكی بر زمینت خواهم آورد. 9و چون هلاكت تو را در میان امّت‌ها بر زمینهایی كه ندانسته‌ای آورده باشم، آنگاه دلهای قوم‌های عظیم را محزون خواهم ساخت. 10و قوم‌های عظیم را بر تو متحیر خواهم ساخت. و چون شمشیر خود را پیش روی ایشان جلوه دهم، پادشاهان ایشان به شدّت دهشتناك خواهند شد. و در روز انهدام تو هر یك از ایشان برای جان خود هر لحظه‌ای خواهند لرزید.» 11زیرا خداوند یهوه چنین می‌گوید: «شمشیر پادشاه بابل بر تو خواهد آمد. 12و به شمشیرهای جبّاران كه جمیع ایشان از ستمكیشان امّت‌ها می‌باشند، جمعّیت تو را به زیر خواهم انداخت. و ایشان غرور مصر را نابود ساخته، تمامی جمعیتش هلاك خواهند شد. 13و تمامی بهایم او را از كنارهای آبهای عظیم هلاك خواهم‌ساخت. و پای انسان دیگر آنها را گل‌آلود نخواهد ساخت. و سُم بهایم آنها را گل‌آلود نخواهد ساخت. 14آنگاه خداوند یهوه می‌گوید: آبهای آنها را ساكت گردانیده، نهرهای آنها را مانند روغن جاری خواهم ساخت. 15و چون زمین مصر را ویران كنم و آن زمین از هرچه در آن باشد خالی شود و چون جمیع ساكنانش را هلاك كنم، آنگاه خواهند دانست كه من یهوه هستم.» 16و خداوند یهوه می‌گوید: «مرثیه‌ای كه ایشان خواهند خواند همین است. دختران امّت‌ها این مرثیه را خواهند خواند. برای مصر و تمامی جمعیتش این مرثیه را خواهند خواند.» 17و در روز پانزدهم ماه از سال دوازدهم واقع شد كه كلام خداوند بر من نازل شده، گفت: 18«ای پسر انسان برای جمعّیت مصر وِلوِلَه نما و هم او را و هم دختران امّت‌های عظیم را با آنانی كه به هاویه فرود می‌روند، به اسفلهای زمین فرود آور. 19از چه كس زیباتر هستی؟ فرود بیا و با نامختونان بخواب. 20ایشان در میان مقتولان شمشیر خواهند افتاد. (مصر) به شمشیر تسلیم شده است. پس او را و تمامی جمعّیتش را بكشید. 21اقویای جبّاران از میان عالم اموات او را و انصار او را خطاب خواهند كرد. ایشان نامختون به شمشیر كشته شده، فرود آمده، خواهند خوابید. 22«در آنجا آشور و تمامی جمعیت او هستند. قبرهای ایشان گرداگرد ایشان است و جمیع ایشان كشته شده از شمشیر افتاده‌اند. 23كه قبرهای ایشان به اسفلهای هاویه قرار داده شد و جمعیت ایشان به اطراف قبرهای ایشان‌اند. جمیع ایشان كه در زمین زندگان باعث هیبت بودند، مقتول و از شمشیر افتاده‌اند. 24در آنجا عیلام و تمامی جمعیتش هستند. قبرهای ایشان گرداگرد ایشان است و جمیع ایشان مقتول و از شمشیر افتاده‌اند و به اسفلهای زمین نامختون فرود رفته‌اند، زیرا كه در زمین زندگان باعث هیبت بوده‌اند. پس با آنانی كه به هاویه فرود می‌روند، متحمّل خجالت خویش خواهند بود. 25بستری برای او و تمامی جمعیتش در میان مقتولان قرار داده‌اند. قبرهای ایشان گرداگرد ایشان است و جمیع ایشان نامختون و مقتول شمشیرند. زیرا كه در زمین زندگان باعث هیبت بودند. پس با آنانی كه به هاویه فرود می‌روند، متحمّل خجالت خویش خواهند بود. در میان كشتگان قرار داده شد. 26در آنجا ماشك و توبال و تمامی جمعیت آنها هستند. قبرهای ایشان گرداگرد ایشان است و جمیع ایشان نامختون و مقتول شمشیرند. زیرا كه در زمین زندگان باعث هیبت بودند. 27پس ایشان با جبّاران و نامختونانی كه افتاده‌اند كه با اسلحه جنگ خویش به هاویه فرود رفته‌اند، نخواهند خوابید. و ایشان شمشیرهای خود را زیر سرهای خود نهادند. و گناه ایشان بر استخوانهای ایشان خواهد بود. زیرا كه در زمین زندگان باعث هیبت جبّاران بودند. 28و امّا تو در میان نامختونان شكسته شده، با مقتولان شمشیر خواهی خوابید. 29در آنجا اَدوم و پادشاهانش و جمیع سرورانش هستند كه در جبروت خود با مقتولان شمشیر قرار داده شدند. و ایشان با نامختونان و آنانی كه به هاویه فرود می‌روند خواهند خوابید. 30در آنجا جمیع رؤسای شمال و همه صیدونیان هستند كه با مقتولان فرود رفتند. از هیبتی كه به جبروت خویش باعث آن بودند، خجل خواهند شد. پس‌با مقتولان شمشیرْ نامختون خواهند خوابید و با آنانی كه به هاویه فرود می‌روند، متحمّل خجالت خود خواهند شد. 31و خداوند یهوه می‌گوید كه فرعون چون این را بیند درباره تمامی جمعیت خود خویشتن را تسلّی خواهد داد و فرعون و تمامی لشكر او به شمشیر كشته خواهند شد. 32زیرا خداوند یهوه می‌گوید: من او را در زمین زندگان باعث هیبت گردانیدم. پس فرعون و تمامی جمعیت او را با مقتولان شمشیر در میان نامختونان خواهند خوابانید.»
