1نیك‌نامی از روغن معطّر بهتر است و روز مُمات از روز ولادت. 2رفتن به خانه ماتم از رفتن به خانه ضیافت بهتر است زیرا كه این‌آخرتِ همه مردمان است و زندگان این را در دل خود می‌نهند. 3حزن از خنده بهتر است زیرا كه از غمگینی صورت، دل اصلاح می‌شود. 4دل حكیمان در خانه ماتم است و دل احمقان در خانه شادمانی. 5شنیدن عتاب حكیمان بهتر است از شنیدن سرود احمقان، 6زیرا خنده احمقان مثل صدای خارها در زیر دیگ است و این نیز بطالت است. 7به درستی كه ظلم، مردِ حكیم را جاهل می‌گرداند و رشوه، دل را فاسد می‌سازد. 8انتهای امر از ابتدایش بهتر است؛ و دل حلیم از دل مغرور نیكوتر. 9در دل خود به زودی خشمناك مشو زیرا خشم در سینه احمقان مستقّر می‌شود. 10مگو چرا روزهای قدیم از این زمان بهتر بود، زیرا كه در این خصوص از روی حكمت سؤال نمی‌كنی. 11حكمت مثل میراث نیكو است بلكه به جهت بینندگان آفتاب نیكوتر. 12زیرا كه حكمت ملجایی است و نقره ملجایی؛ اما فضیلتِ معرفت این است كه حكمت صاحبانش را زندگی می‌بخشد. 13اعمال خدا را ملاحظه نما زیرا كیست كه بتواند آنچه را كه او كج ساخته است راست نماید؟ 14در روز سعادتمندی شادمان باش و در روز شقاوت تأمل نما زیرا خدا این را به ازاء آن قرار داد كه انسان هیچ چیز را كه بعد از او خواهد شد دریافت نتواند كرد. 15این همه را در روزهای بطالت خود دیدم. مرد عادل هست كه در عدالتش هلاك می‌شود ومرد شریر هست كه در شرارتش عمر دراز دارد. 16پس گفتم به افراط عادل مباش و خود را زیاده حكیم مپندار مبادا خویشتن را هلاك كنی. 17و به افراط شریر مباش و احمق مشو مبادا پیش از اجلت بمیری. 18نیكو است كه به این متمسّك شوی و از آن نیز دست خود را برنداری زیرا هر كه از خدا بترسد، از این هر دو بیرون خواهد آمد. 19حكمت مرد حكیم را توانایی می‌بخشد بیشتر از ده حاكم كه در یك شهر باشند. 20زیرا مرد عادلی در دنیا نیست كه نیكویی ورزد و هیچ خطا ننماید. 21و نیز به همه سخنانی كه گفته شود دل خود را منه، مبادا بنده خود را كه تو را لعنت می‌كند بشنوی. 22زیرا دلت می‌داند كه تو نیز بسیار بارها دیگران را لعنت نموده‌ای. 23این همه را با حكمت آزمودم و گفتم به حكمت خواهم پرداخت اما آن از من دور بود. 24آنچه هست، دور و بسیار عمیق است. پس كیست كه آن را دریافت نماید؟ 25پس برگشته دل خود را بر معرفت و بحث و طلب حكمت و عقل مشغول ساختم تا بدانم كه شرارت حماقت است و حماقت دیوانگی است. 26و دریافتم كه زنی كه دلش دامها و تله‌ها است و دستهایش كمندها می‌باشد، چیز تلختر از موت است. هر كه مقبول خدا است، از وی رستگار خواهد شد اما خطاكار گرفتار وی خواهد گردید. 27جامعه می‌گوید كه اینك چون این را با آن مقابله كردم تا نتیجه را دریابم این را دریافتم، 28كه جان من تا به حال آن را جستجو می‌كند و نیافتم. یك مرد از هزار یافتم اما از جمیع آنها زنی نیافتم. 29همانا این را فقط دریافتم كه خدا آدمی را راست آفرید، اما ایشان مخترعات بسیارطلبیدند.
