1و اما فرقه‌های دربانان: پس از قُوْرَحیان‌مَشَلَمْیا ابن قُورِی كه از بنی‌آساف بود. 2و مَشَلَمْیا را پسران بود. نخست‌زاده‌اش زكریا و دوم یدیعْیئیل و سوم زَبَدْیا و چهارم یتْنِیئیل. 3و پنجم عِیلام و ششم یهُوحانان و هفتم اَلِیهُوعِینای. 4و عُوبِید اَدُوم را پسران بود: نخست‌زاده‌اش، شَمَعْیا و دوم یهُوزاباد و سوم یوآخ و چهارم ساكار و پنجم نَتَنْئیل. 5و ششم عَمّیئیل و هفتم یسّاكار و هشتم فَعَلْتای زیرا خدا او را بركت داده بود. 6و برای پسرش شَمَعْیا پسرانی كه بر خاندان آبای خویش تسلط یافتند، زاییده شدند زیرا كه ایشان مردان قوی شجاع بودند. 7پسران شَمَعْیا عُتْنِی و رَفائیل و عُوبید و اَلْزاباد كه برادران او مردان شجاع بودند و اَلِیهُو و سَمَكْیا. 8جمیع اینها از بنی‌عُوبید اَدُوم بودند و ایشان با پسران و برادران ایشان در قوتِ خدمت‌مردان قابل بودند یعنی شصت و دو نفر (از اولاد) عوبید اَدُوم. 9و مَشَلَمْیا هجده نفر مردان قابل از پسران و برادران خود داشت. 10و حُوسَه كه از بنی‌مَراری بود پسران داشت كه شِمْرِی رئیس ایشان بود زیرا اگر چه نخست‌زاده نبود، پدرش او را رئیس ساخت. 11و دوم حِلْقیا و سوم طَبَلْیا و چهارم زكریا و جمیع پسران و برادران حُوسَه سیزده نفر بودند. 12و به اینان یعنی به رؤسای ایشان فرقه‌های دربانان داده شد و وظیفه‌های ایشان مثل برادران ایشان بود تا در خانۀ خداوند خدمت نمایند. 13و ایشان از كوچك و بزرگ برحسب خاندان آبای خویش برای هر دروازه قرعه انداختند. 14و قرعۀ شرقی به شَلَمْیا افتاد و بعد از او برای پسرش زكریا كه مُشیرِ دانا بود، قرعه انداختند و قرعۀ او به سمت شمال بیرون آمد. 15و برای عُوبید اَدُوم (قرعه) جنوبی و برای پسرانش (قرعۀ) بیت‌المـال. 16و برای شُفّیـم و حُوسَه قرعه مغربـی نـزد دروازه شَلَكَتْ در جـاده‌ای كه سـر بالا می‌رفت و محرس این مقابل محرس آن بود. 17و به طرف شرقی شش نفر از لاویان بودند و به طرف شمال هر روزه چهار نفر و به طرف جنوب هر روزه چهار نفر و نزد بیت‌المال جفت‌جفت. 18و به طرف غربی فَرْوار برای جادۀ سربالا چهارنفـر و برای فَرْوار دو نفـر. 19اینهـا فرقه‌هـای دربانان از بنی‌قُوْرَح و از بنی‌مَراری بودند 20و اما از لاویان اَخِیا بر خزانۀ خانۀ خدا و بر خزانۀ موقوفات بود. 21و اما بنی‌لادان: از پسران‌لادان جَرْشونی رؤسای خاندان آبای لادان یحیئیلی جَرْشونی. 22پسران یحْیئیلی زیتام و برادرش یوئیل بر خزانۀ خانۀ خداوند بودند. 23از عَمْرامیان و از یصْهاریان و از حَبْرُونیان و از عُزّیئیلیان. 24و شَبُوئیل بن جَرْشُوم بن موسی ناظر خزانه‌ها بود. 25و از برادرانش بنی‌اَلِعازار، پسرش رَحَبْیا و پسرش اَشْعَیا و پسرش یورام و پسرش زِكْرِی و پسرش شَلُومیت. 26این شَلُومیت و برادرانش بر جمیع خزائن موقوفاتی كه داود پادشاه وقف كرده بود و رؤسای آبا و رؤسای هزاره‌ها و صده‌ها و سرداران لشكر بودند. 27از جنگها و غنیمت‌ها وقف كردند تا خانۀ خداوند را تعمیر نمایند. 28و هر آنچه سموئیل رایی و شاؤل بن قَیس و اَبْنیر بن نیر و یوآب بن صَرُویه وقف كرده بودند و هر چه هركس وقف كرده بود زیر دست شَلُومیت و برادرانش بود. 29و از یصْهاریان كَنَنْیا و پسرانش برای اعمال خارجۀ اسرائیل صاحبان منصب و داوران بودند. 30و از حَبْرُونیان حَشَبْیا و برادرانش هزار و هفتصد نفر مردان شجاع به آن طرف اُرْدُن به سمت مغرب به جهت هر كار خداوند و به جهت خدمت پادشاه بر اسرائیل گماشته شده بودند. 31از حَبْرُونیان: برحسب انساب آبای ایشان یریا رئیس حَبْرُونیان بود و در سال چهلم سلطنت داود طلبیده شدند و در میان ایشان مردان شجاع در یعْزیر جِلْعاد یافت شدند. 32و از برادرانش دو هزار و هفتصد مرد شجاع و رئیس آبا بودند. پس داود پادشاه ایشان را بر رؤبینیان و جادیان و نصف سبط مَنَّسی برای همۀ امور خدا و امور پادشاه گماشت.
