1و اینانند كه نزد داود به صِقْلَغ آمدند،هنگامی كه او هنوز از ترس شاؤل بن قَیس گرفتار بود، و ایشان از آن شجاعان بودند كه در جنگ معاون او بودند. 2و به كمان مسلح بودند و سنگها و تیرها از كمانها از دست راست و دست چپ می‌انداختند و از برادران شاؤل بنیامینی بودند. 3سردار ایشان اَخیعَزَر بود، و بعد از او یوآش پسران شَماعَه جِبْعاتی و یزیئیل و فالَط پسران عَزْمُوت و بَراكَه و ییهُوی عناتوتی، 4و یشْمَعْیای جِبْعُونی كه در میان آن سی نفر شجاع بود، و بر آن سی نفر برتری داشت و اِرْمیا و یحزیئیل و یوحانان و یوزابادِ جَدیراتی، 5و اَلْعُوزای و یریمُوت و بَعْلِیا و شَمَرْیا و شَفَطْیای حَرُوفی، 6و اَلْقانَه و یشَیا و عَزَرْئیل و یوعَزَر و یشُبْعام كه از قُوْرَحیان بودند، 7و یوْعیلَه و زَبَدْیا پسران یرُوحام جَدوری. 8و بعضی از جادیان كه مردان قوی شجاع و مردان جنگ آزموده و مسلح به سپر و تیراندازان كه روی ایشان مثل روی شیر و مانند غزال كوهی تیزرو بودند، خویشتن را نزد داود در ملاذ بیابان جدا ساختند، 9كه رئیس ایشان عازَر و دومین عُوبَدْیا و سومین اَلِیآب بود، 10و چهارمین مِشْمَنَّه و پنجمین اِرْمیا، 11و ششم عَتّای و هفتم اَلِیئیل، 12و هشتم یوحانان و نهم اَلْزاباد، 13و دهم اِرْمیا و یازدهم مَكْبَنَّای. 14اینان از بنی‌جاد رؤسای لشكر بودند كه كوچكتر ایشان برابر صد نفر و بزرگتر برابر هزار نفر می‌بود. 15اینانند كه در ماه اول از اُرْدُن عبور نمودند هنگامی كه آن از تمامی حدودش سیلان كرده بود و جمیع ساكنان وادیها را هم به طرف مشرق و هم به طرف مغرب منهزم ساختند. 16و بعضی از بنی‌بنیامین و یهودا نزد داود به‌آن ملاذ آمدند. 17و داود به استقبال ایشان بیرون آمده، ایشان را خطاب كرده، گفت: «اگر با سلامتی برای اعانت من نزد من آمدید، دل من با شما ملصق خواهد شد؛ و اگر برای تسلیم نمودن من به دست دشمنانم آمدید، با آنكه ظلمی در دست من نیست، پس خدای پدران ما این را ببیند و انصاف نماید.» 18آنگاه روح بر عماسای كه رئیس شلاشیم بود نازل شد (و او گفت): «ای داود ما از آن تو و ای پسر یسی ما با تو هستیم؛ سلامتی، سلامتی بر تو باد، و سلامتی بر انصار تو باد زیرا خدای تو نصرت‌دهندۀ تو است.» پس داود ایشان را پذیرفته، سرداران لشكر ساخت. 19و بعضی از مَنَّسی به داود ملحق شدند هنگامی كه او همراه فلسطینیان برای مقاتله با شاؤل می‌رفت؛ اما ایشان را مدد نكردند زیرا كه سرداران فلسطینیان بعد از مشورت نمودن، او را پس فرستاده، گفتند كه: «او با سرهای ما به آقای خود شاؤل ملحق خواهد شد.» 20و هنگامی كه به صِقْلَغ می‌رفت، بعضی از مَنَّسی به او پیوستند یعنی عَدْناح و یوزاباد و یدِیعَئیل و میكائیل و یوزاباد و اَلِیهُو و صِلْتای كه سرداران هزارهای مَنَّسی بودند. 21ایشان داود را به مقاومت فوجهای (عَمالَقه) مدد كردند، زیرا جمیع ایشان مردان قوی شجاع و سردار لشكر بودند. 22زیرا در آن وقت، روز به روز برای اعانت داود نزد وی می‌آمدند تا لشكرِ بزرگ، مثل لشكر خدا شد. 23و این است شمارۀ افراد آنانی كه برای جنگ مسلح شده، نزد داود به حَبْرُون آمدند تا سلطنت شاؤل را برحسب فرمان خداوند به وی تحویل نمایند. 24از بنی‌یهودا شش هزار و هشتصد نفر كه سپر و نیزه داشتند و مسلح جنگ بودند. 25از بنی‌شَمْعون هفت هزار و یكصد نفركه مردان قوی شجاع برای جنگ بودند. 26از بنی‌لاوی چهار هزار و ششصد نفر. 27و یهُویاداع رئیس بنی‌هارون و سه هزار و هفتصد نفر همراه وی. 28و صادوق كه جوان قوی و شجاع بود با بیست و دو سردار از خاندان پدرش. 29و از بنی‌بنیامین سه هزار نفر از برادران شاؤل و تا آن وقت اكثر ایشان وفای خاندان شاؤل را نگاه می‌داشتند. 30و از بنی‌افرایم بیست هزار و هشتصد نفر كه مردان قوی و شجاع و در خاندان پدران خویش نامور بودند. 31و از نصف سبط مَنَّسی هجده هزار نفر كه به نامهای خود تعیین شده بودند كه بیایند و داود را به پادشاهی نصب نمایند. 32و از بنی‌یسّاكار كسانی كه از زمانها مخبر شده، می‌فهمیدند كه اسرائیلیان چه باید بكنند، سرداران ایشان دویست نفر و جمیع برادران ایشان فرمان‌بردار ایشان بودند. 33و از زبولون پنجاه هزار نفر كه با لشكر بیرون رفته، می‌توانستند جنگ را با همۀ آلات حرب بیارایند و صف‌آرایی كنند و دو دل نبودند. 34و از نَفْتالی هزار سردار و با ایشان سی و هفت هزار نفر با سپر و نیزه. 35و از بنی‌دان بیست و هشت هزار و ششصد نفر كه برای جنگ مهیا شدند. 36و از اَشِیر چهل هزار نفر كه با لشكر بیرون رفته، می‌توانستند جنگ را مهیا سازند. 37و از آن طرف اُرْدُن از بنی‌رؤبین و بنی‌جاد و نصف سبط مَنَّسی صد و بیست هزار نفر كه با جمیع آلات لشكر برای جنگ (مهیا شدند.( 38جمیع اینها مردان جنگی بودند كه بر صف‌آرایی قادر بودند با دل كامل به حَبْرُون آمدند تا داود را بر تمامی اسرائیل به پادشاهی نصب نمایند، و تمامی بقیۀ اسرائیل نیز برای پادشاه ساختن داود یك دل بودند. 39و در آنجا باداود سه روز اكل و شرب نمودند زیرا كه برادران ایشان به جهت ایشان تدارك دیده بودند. 40و مجاوران ایشان نیز تا یسّاكار و زبولون و نَفْتالی نان بر الاغها و شتران و قاطران و گاوان آوردند و مأكولات از آرد و قرصهای انجیر و كشمش و شراب و روغن و گاوان و گوسفندان به فراوانی آوردند چونكه در اسرائیل شادمانی بود.
