1كلام لموئیل پادشاه، پیغامی كه مادرش به او تعلیم داد. 2چه گویم ای پسر من، چه گویم ای پسر رحم من! و چه گویم ای پسر نذرهای من! 3قوّت خود را به زنان مده، و نه طریقهای خویش را به آنچه باعث هلاكت پادشاهان است. 4پادشاهان را نمیشاید ای لموئیل، پادشاهان را نمیشاید كه شراب بنوشند، و نه امیران را كه مسكرات را بخواهند. 5مبادا بنوشند و فرایض را فراموش كنند، و داوری جمیع ذلیلان را منحرف سازند. 6مسكرات را به آنانی كه مشرف به هلاكتند بده و شراب را به تلخجانان، 7تا بنوشند و فقر خود را فراموش كنند، و مشقّت خویش را دیگر بیاد نیاورند. 8دهان خود را برای گنگان باز كن، و برای دادرسی جمیع بیچارگان. 9دهان خود را باز كرده، به انصاف داوری نما، و فقیر و مسكین را دادرسی فرما. 10زن صالحه را كیست كه پیدا تواند كرد؟ قیمت او از لعلها گرانتر است. 11دل شوهرش بر او اعتماد دارد، و محتاج منفعت نخواهد بود. 12برایش تمامی روزهای عمر خود، خوبی خواهد كرد و نه بدی. 13پشم و كتان را میجوید. و به دستهای خود با رغبت كار میكند. 14او مثل كشتیهای تجّار است، كه خوراك خود را از دور میآورد. 15وقتی كه هنوز شب است برمیخیزد، و به اهل خانهاش خوراك و به كنیزانش حصّه ایشان را میدهد. 16درباره مزرعه فكر كرده، آن را میخرد، و از كسب دستهای خود تاكستان غرس مینماید. 17كمر خود را با قوّت میبندد، و بازوهای خویش را قوی میسازد. 18تجارت خود را میبیند كه نیكو است، و چراغش در شب خاموش نمیشود. 19دستهای خود را به دوك دراز میكند، و انگشتهایش چرخ را میگیرد. 20كفهای خود را برای فقیران مبسوط میسازد، و دستهای خویش را برای مسكینان دراز مینماید. 21به جهت اهل خانهاش از برف نمیترسد، زیرا كه جمیع اهل خانه او به اطلس ملبّس هستند. 22برای خود اسبابهای زینت میسازد. لباسش از كتان نازك و ارغوان میباشد. 23شوهرش در دربارها معروف میباشد، و درمیان مشایخ ولایت مینشیند. 24جامههای كتان ساخته آنها را میفروشد، و كمربندها به تاجران میدهد. 25قوّت و عزّت، لباس او است، و درباره وقت آینده میخندد. 26دهان خود را به حكمت میگشاید، و تعلیم محبتآمیز بر زبان وی است. 27به رفتار اهل خانه خود متوجّه میشود، و خوراك كاهلی نمیخورد. 28پسرانش برخاسته، او را خوشحال میگویند، و شوهرش نیز او را میستاید. 29دختران بسیار اعمال صالحه نمودند، اما تو بر جمیع ایشان برتری داری. 30جمـال، فریبنـده و زیبایـی، باطـل است، اما زنی كه از خداوند میترسد ممدوح خواهد شد. 31وی را از ثمره دستهایش بدهید و اعمالش او را نزد دروازهها بستاید.
