1لقمه خشكِ با سلامتی، بهتر است از خانه پر از ضیافتِ با مخاصمت. 2بنده عاقل بر پسر پستفطرت مسلّط خواهد بود، و میراث را با برادران تقسیم خواهد نمود. 3بوته برای نقره و كوره به جهت طلا است، اما خداوند امتحانكننده دلها است. 4شریر به لبهای دروغگو اصغا میكند، و مرد كاذب به زبان فتنهانگیز گوش میدهد. 5هر كه فقیر را استهزا كند آفریننده خویش را مذّمت میكند، و هر كه از بلا خوش میشود بیسزا نخواهد ماند. 6تاج پیران، پسران پسرانند، و جلال فرزندان، پدران ایشانند. 7كلام كبرآمیز احمق را نمیشاید، و چند مرتبه زیاده لبهای دروغگو نجبا را. 8هدیه در نظر اهل آن سنگ گرانبها است كه هر كجا توجّه نماید برخوردار میشود. 9هر كه گناهی را مستور كند طالب محبت میباشد، اما هر كه امری را تكرار كند دوستان خالص را از هم جدا میسازد. 10یك ملامت به مرد فهیم اثر میكند، بیشتر از صد تازیانه به مرد جاهل. 11مرد شریر طالب فتنه است و بس. لهذا قاصد ستمكیش نزد او فرستاده میشود. 12اگر خرسی كه بچههایش كشته شود به انسان برخورَد، بهتر است از مرد احمق درحماقت خود. 13كسی كه به عوض نیكویی بدی میكند بلا از خانه او دور نخواهد شد. 14ابتدای نزاع مثل رخنه كردن آب است، پس مخاصمه را ترك كن قبل از آنكه به مجادله برسد. 15هر كه شریر را عادل شمارد و هر كه عادل را ملزم سازد، هر دو ایشان نزد خداوند مكروهنـد. 16قیمت به جهت خریدن حكمت چرا به دست احمق باشد؟ و حال آنكه هیچ فهم ندارد. 17دوست خالص در همه اوقات محبت مینماید، و برادر به جهت تنگی مولود شده است. 18مرد ناقصالعقل دست میدهد و در حضور همسایه خود ضامن میشود. 19هر كه معصیت را دوست دارد منازعه را دوست میدارد، و هر كه درِ خود را بلند سازد خرابی را میطلبد. 20كسی كه دل كج دارد نیكویی را نخواهد یافت. و هر كه زبان دروغگو دارد در بلا گرفتار خواهد شد. 21هر كه فرزند احمق آورد برای خویشتن غم پیدا میكند، و پدر فرزند ابله شادی نخواهد دید. 22دل شادمان شفای نیكو میبخشد، اما روح شكسته استخوانها را خشك میكند. 23مرد شریر رشوه را از بغل میگیرد، تا راههای انصاف را منحرف سازد. 24حكمت در مدّ نظر مرد فهیم است، اما چشمان احمق در اقصای زمین میباشد. 25پسر احمق برای پدر خویش حزن است، و به جهت مادر خویش تلخی است. 26عادلان را نیز سرزنش نمودن خوب نیست،و نه ضرب زدن به نجبا به سبب راستی ایشان. 27صاحب معرفت سخنان خود را باز میدارد، و هر كه روح حلیم دارد مرد فطانتپیشه است. 28مرد احمق نیز چون خاموش باشد او را حكیم میشمارند، و هر كه لبهای خود را میبندد فهیم است.
