1جواب نرم خشم را برمیگرداند، اما سخن تلخ غیظ را به هیجان میآورد. 2زبان حكیمان علم را زینت میبخشد، اما دهان احمقان به حماقت تنطّق مینماید. 3چشمان خداوند در همه جاست، و بر بدان و نیكان مینگرد. 4زبان ملایم، درخت حیات است و كجی آن، شكستگی روح است. 5احمق تأدیب پدر خود را خوار میشمارد، اما هر كه تنبیه را نگاه دارد زیرك میباشد. 6در خانه مرد عادل گنج عظیم است، اما محصول شریران، كدورت است. 7لبهای حكیمان معرفت را منتشر میسازد،اما دل احمقان، مستحكم نیست. 8قربانی شریران نزد خداوند مكروه است، اما دعای راستان پسندیده اوست. 9راه شریران نزد خداوند مكروه است، اما پیروان عدالت را دوست میدارد. 10برای هر كه طریق را ترك نماید تأدیب سخت است، و هر كه از تنبیه نفرت كند خواهد مرد. 11هاویه و اَبَدّوُن در حضور خداوند است، پس چند مرتبه زیاده دلهای بنیآدم. 12استهزاكننده تنبیه را دوست ندارد، و نزد حكیمان نخواهد رفت. 13دل شادمان چهره را زینت میدهد، اما از تلخی دل روح منكسر میشود. 14دل مرد فهیم معرفت را میطلبد، اما دهان احمقان حماقت را میچَرَد. 15تمامی روزهای مصیبتكشان بد است، اما خوشی دل ضیافتِ دائمی است. 16اموال اندك با ترس خداوند بهتر است از گنج عظیم با اضطراب. 17خوان بُقُول در جایی كه محبت باشد، بهتر است از گاو پرواری كه با آن عداوت باشد. 18مرد تندخو نزاع را برمیانگیزد، اما شخص دیرغضب خصومت را ساكن میگرداند. 19راه كاهلان مثل خاربست است، اما طریق راستان شاهراه است. 20پسر حكیم پدر را شادمان میسازد، اما مرد احمق مادر خویش را حقیر میشمارد. 21حماقت در نظر شخص ناقصالعقل خوشی است، اما مرد فهیم به راستی سلوك مینماید. 22از عدم مشورت، تدبیرها باطل میشود، امااز كثرت مشورتدهندگان برقرار میماند. 23برای انسانْ از جوابِ دهانش شادی حاصل میشود، و سخنی كه در محلّش گفته شود چه بسیار نیكو است. 24طریق حیات برای عاقلان به سوی بالا است، تا از هاویه اسفل دور شود. 25خداوند خانه متكبّران را منهدم میسازد، اما حدود بیوهزن را استوار مینماید. 26تدبیرهای فاسد نزد خداوند مكروه است، اما سخنان پسندیده برای طاهران است. 27كسی كه حریص سود باشد خانه خود را مكدّر میسازد، اما هر كه از هدیهها نفرت دارد خواهد زیست. 28دل مرد عادل در جواب دادن تفكّر میكند، اما دهان شریران، چیزهای بد را جاری میسازد. 29خداوند از شریران دور است، اما دعای عادلان را میشنود. 30نورِ چشمانْ دل را شادمان میسازد، و خبر نیكو استخوانها را پر مغز مینماید. 31گوشی كه تنبیه حیات را بشنود، در میان حكیمان ساكن خواهد شد. 32هر كه تأدیب را ترك نماید، جان خود را حقیر میشمارد، اما هر كه تنبیه را بشنود عقل را تحصیل مینماید. 33ترس خداوند ادیب حكمت است، و تواضعْ پیشروِ حرمت میباشد.
