1بیایید نزد خداوند بازگشت نماییم زیرا كه او دریده است و ما را شفا خواهد داد؛ او زده است و ما را شكستهبندی خواهد نمود. 2بعد از دو روز ما را زنده خواهد كرد. در روز سوّم ما را خواهد برخیزانید و در حضور او زیست خواهیم نمود. 3پس خداوند را بشناسیم و به جدّ و جهد معرفت او را تعاقب نماییم. طلوع او مثل فجرْ یقین است و بر ما مثل باران و مانند باران آخر كه زمین را سیراب میكند خواهد آمد. 4ای افرایم با تو چه كنم؟ ای یهودا با تو چه كنم؟ زیرا نیكویی تو مثل ابرهای صبح و مانندشبنم است كه بزودی میگذرد. 5بنابراین من ایشان را بوسیله انبیا قطع نمودم و به سخنان دهان خود ایشان را كُشتم و داوری من مثل نور ساطع میشود. 6زیرا كه رحمت را پسند كردم و نه قربانی را، و معرفت خدا را بیشتر از قربانیهای سوختنی. 7اما ایشان مثل آدم از عهد تجاوز نمودند و درآنجا به من خیانت ورزیدند. 8جلعاد شهر گناهكاران و خونآلود است. 9و چنانكه رهزنان برای مردم در كمین میباشند، همچنان جمعیت كاهنان در راه شكیم میكُشند زیرا كه ایشان مرتكب قباحت شدهاند. 10در خاندان اسرائیل عملی هولناك دیدم: افرایم در آنجا مرتكب زنا شده، اسرائیل خویشتن را نجس ساخته است. 11و برای تو نیز ای یهودا حصادی معین شده است هنگامی كه اسیری قوم خود را خواهم برگردانید.
