1امثال سلیمان بن داود پادشاه اسرائیل، 2به جهت دانستن حكمت و عدل، و برای فهمیدن كلمات فطانت؛ 3به جهت اكتساب ادب معرفت‌آمیز، و عدالت و انصاف و استقامت؛ 4تا ساده دلان را زیركی بخشد، و جوانان را معرفت و تمیز؛ 5تا مرد حكیم بشنود و علم را بیفزاید، و مرد فهیم تدابیر را تحصیل نماید؛ 6تا امثال و كنایات را بفهمند، كلمات حكیمان و غوامض ایشان را. 7ترس یهوه آغاز علم است، لیكن جاهلان حكمت و ادب را خوار می‌شمارند. 8ای پسر من تأدیب پدر خود را بشنو، و تعلیم مادر خویش را ترك منما. 9زیرا كه آنها تاج زیبایی برای سر تو، و جواهر برای گردن تو خواهد بود. 10ای پسر من اگر گناهكاران تو را فریفته سازند، قبول منما. 11اگر گویند: «همراه ما بیا تا برای خون در كمین بنشینیم، و برای بی‌گناهان بی‌جهت پنهان شویم، 12مثل هاویه ایشان را زنده خواهیم بلعید، و تندرست مانند آنانی كه به گور فرو می‌روند. 13هر گونه اموال نفیسه را پیدا خواهیم نمود و خانه‌های خود را از غنیمت مملو خواهیم ساخت. 14قرعه خود را در میان ما بینداز. و جمیع ما را یك كیسه خواهد بود.» 15ای پسر من با ایشان در راه مرو. و پای خود را از طریقهای ایشان باز دار 16زیرا كه پایهای ایشان برای شرارت می‌دود و به جهت ریختن خون می‌شتابد. 17به تحقیق، گستردن دام در نظر هر بالداری بی‌فایده است. 18لیكن ایشان به جهت خون خود كمین می‌سازند، و برای جان خویش پنهان می‌شوند. 19همچنین است راههای هر كس كه طّماع سود باشد، كه آن جان مالك خود را هلاك می‌سازد. 20حكمت در بیرون ندا می‌دهد و در شوارع عام آواز خود را بلند می‌كند. 21در سر چهارراهها در دهنه دروازه‌ها می‌خواند و در شهر به سخنان خود متّكلم می‌شود 22كه «ای جاهلان تا به كی جهالت را دوست خواهید داشت؟ و تا به كی مستهزئین از استهزا شادی می‌كنند و احمقان از معرفت نفرت می‌نمایند؟ 23به سبب عتاب من بازگشت نمایید. اینك روح خود را بر شما افاضه خواهم نمود و كلمات خود را بر شما اعلام خواهم كرد. 24زیرا كه چون خواندم، شما ابا نمودید و دستهای خود را افراشتم و كسی اعتنا نكرد. 25بلكه تمامی نصیحت مرا ترك نمودید و توبیخ مرا نخواستید. 26پس من نیز در حین مصیبت شما خواهم خندید و چون ترس بر شما مستولی شود استهزا خواهم نمود. 27چون‌خوف مثل باد تند بر شما عارض شود، و مصیبت مثل گردباد به شما دررسد، حینی كه تنگی و ضیق بر شما آید. 28آنگاه مرا خواهند خواند لیكن اجابت نخواهم كرد، و صبحگاهان مرا جستجو خواهند نمود اما مرا نخواهند یافت. 29چونكه معرفت را مكروه داشتند، و ترس خداوند را اختیار ننمودند، 30و نصیحت مرا پسند نكردند، و تمامی توبیخ مرا خوار شمردند، 31بنابراین، از میوه طریق خود خواهند خورد، و از تدابیر خویش سیر خواهند شد. 32زیرا كه ارتدادِ جاهلان، ایشان را خواهد كشت و راحتِ غافلانه احمقان، ایشان را هلاك خواهد ساخت. 33اما هر كه مرا بشنود در امنّیت ساكن خواهد بود، و از ترس بلا مستریح خواهد ماند.»
