1به سوی تو چشمان خود را برمیافرازم، ای که بر آسمانها جلوس فرموده‌ای! 2اینک، مثل چشمان غلامان به سوی آقایان خود، و مثل چشمان کنیزی به سوی خاتون خویش، همچنان چشمان ما به سوی یهوّه خدای ماست تا بر ما کرم بفرماید. 3ای خداوند بر ما کرم فرما، بر ما کرم فرما زیرا چه بسیار از اهانت پر شده‌ایم. 4چه بسیار جان ما پر شده است، از استهزای مُستَریحان و اهانت متکبّران.
