1پس ایوب در جواب گفت: 2«بشنوید،كلام مرا بشنوید، و این، تسلّی شما باشد. 3با من تحمّل نمایید تا بگویم، و بعد از گفتنم استهزا نمایید. 4و امّا من، آیا شكایتم نزد انسان است؟ پس چرا بی‌صبر نباشم؟ 5به من توجه كنید و تعجّب نمایید، و دست به دهان بگذارید. 6هرگاه به یاد می‌آورم، حیران می‌شوم و لرزه جسد مرا می‌گیرد. 7چرا شریران زنده می‌مانند، پیر می‌شوند و در توانایی قوی می‌گردند؟ 8ذریت ایشان به حضور ایشان، باایشان استوار می‌شوند و اولاد ایشان در نظر ایشان. 9خانه‌های ایشان، از ترس ایمن می‌باشد و عصای خدا بر ایشان نمی‌آید. 10گاو نرِ ایشان جماع می‌كند و خطا نمی‌كند و گاو ایشان می‌زاید و سقط نمی‌نماید. 11بچّه‌های خود را مثل گله بیرون می‌فرستند و اطفال ایشان رقص می‌كنند. 12با دفّ وعود می‌سرایند، و با صدای نای شادی می‌نمایند. 13روزهای خود را در سعادتمندی صرف می‌كنند، و به لحظه‌ای به هاویه فرود می‌روند. 14و به خدا می‌گویند: از ما دور شو زیرا كه معرفت طریق تو را نمی‌خواهیم. 15قادر مطلق كیست كه او را عبادت نماییم، و ما را چه فایده كه از او استدعا نماییم. 16اینك سعادتمندی ایشان در دست ایشان نیست. كاش‌كه مشورت شریران از من دور باشد. 17«بسا چراغ شریران خاموش می‌شود و ذلّت ایشان به ایشان می‌رسد، و خدا در غضب خود دردها را نصیب ایشان می‌كند. 18مثل سفال پیش روی باد می‌شوند و مثل كاه كه گردباد پراكنده می‌كند. 19خدا گناهش را برای فرزندانش ذخیره می‌كند، و او را مكافات می‌رساند و خواهد دانست. 20چشمانش هلاكت او را خواهد دید، و از خشم قادر مطلق خواهد نوشید. 21زیرا كه بعد از او در خانه‌اش او را چه شادی خواهد بود، چون عدد ماههایش منقطع شود؟ 22آیا خدا را عِلم توان آموخت؟ چونكه او بر اعلی علیین داوری می‌كند. 23یكی در عین قوّت خود می‌میرد، در حالی‌كه بالكلّ در امنیت و سلامتی است. 24قدحهای او پر از شیر است، و مغز استخوانش تر و تازه است. 25و دیگری در تلخی جان می‌میرد و از نیكویی هیچ لذّت نمی‌برد. 26اینها باهم در خاك می‌خوابند و كرمهاایشان را می‌پوشانند. 27اینك افكار شما را می‌دانم و تدبیراتی كه ناحقّ بر من می‌اندیشید. 28زیرا می‌گویید كجاست خانه امیر، و خیمه‌های مسكن شریران؟ 29آیا از راه گذریان نپرسیدید؟ و دلایل ایشان را انكار نمی‌توانید نمود، 30كه شریران برای روز ذلّت نگاه داشته می‌شوند و در روز غضب، بیرون برده می‌گردند. 31كیست كه راهش را پیش رویش بیان كند، و جزای آنچه را كه كرده است به او برساند؟ 32كه آخر او را به قبر خواهند برد، و بر مزار او نگاهبانی خواهند كرد. 33كلوخهای وادی برایش شیرین می‌شود و جمیع آدمیان در عقب او خواهند رفت، چنانكه قبل از او بیشماره رفته‌اند. 34پس چگونه مرا تسلّی باطل می‌دهید كه در جوابهای شما محض خیانت می‌ماند!»
