1و چون عَتَلْیا، مادر اَخَزْیا دید كه پسرش مرده است، او برخاست و تمامی خانوادۀ سلطنت را هلاك ساخت. 2اما یهُوشَبَع دختر یورام پادشاه كه خواهر اَخَزْیا بود، یوآش پسراَخَزْیا را گرفت، و او را از میان پسران پادشاه كه كشته شدند، دزدیده، او را با دایه‌اش در اطاق خوابگاه از عَتَلْیا پنهان كرد و او كشته نشد. 3و او نزد وی در خانۀ خداوند شش سال مخفی ماند و عَتَلْیا بر زمین سلطنت می‌نمود. 4و در سال هفتم، یهُویاداع فرستاده، یوزباشیهای كریتیان و شاطران را طلبید و ایشان را نزد خود به خانۀ خداوند آورده، با ایشان عهد بست و به ایشان در خانۀ خداوند قسم داد و پسر پادشاه را به ایشان نشان داد. 5و ایشان را امر فرموده، گفت: «كاری كه باید بكنید، این است: یك ثلث شما كه در سَبَّت داخل می‌شوید به دیده‌بانی خانۀ پادشاه مشغول باشید. 6و ثلث دیگر به دروازۀ سُوْر و ثلثی به دروازه‌ای كه پشت شاطران است، حاضر باشید، و خانه را دیده‌بانی نمایید كه كسی داخل نشود. 7و دو دستۀ شما، یعنی جمیع آنانی كه در روز سَبَّت بیرون می‌روید، خانۀ خداوند را نزد پادشاه دیده‌بانی نمایید. 8و هر كدام سلاح خود را به دست گرفته، به اطراف پادشاه احاطه نمایید و هر كه از میان صفها درآید، كشته گردد. و چون پادشاه بیرون رود یا داخل شود، نزد او بمانید.» 9پس یوزباشیها موافق هر چه یهُویاداع كاهن امر فرمود، عمل نمودند، و هر كدام كسان خود را خواه از آنانی كه در روز سَبَّت داخل می‌شدند و خواه از آنانی كه در روز سَبَّت بیرون می‌رفتند، برداشته، نزد یهُویاداع كاهن آمدند. 10و كاهن نیزه‌ها و سپرها را كه از آن داود پادشاه و در خانۀ خداوند بود، به یوزباشیها داد. 11و هر یكی از شاطران، سلاح خود را به دست گرفته، از طرف‌راست خانه تا طرف چپ خانه به پهلوی مذبح و به پهلوی خانه، به اطراف پادشاه ایستادند. 12و او پسر پادشاه را بیرون آورده، تاج بر سرش گذاشت، و شهادت را به او داد و او را به پادشاهی نصب كرده، مسح نمودند و دستك زده، گفتند: «پادشاه زنده بماند.» 13و چون عَتَلْیا آواز شاطران و قوم را شنید، نزد قوم به خانۀ خداوند داخل شد. 14و دید كه اینك پادشاه بر حسب عادت، نزد ستون ایستاده. و سروران و كَرِنّانوازان نزد پادشاه بودند و تمامی قوم زمین شادی می‌كردند و كَرِنّاها را می‌نواختند. پس عَتَلْیا لباس خود را دریده، صدا زد كه خیانت! خیانت! 15و یهُویاداعِ كاهن، یوزباشیها را كه سرداران فوج بودند، امر فرموده، ایشان را گفت: «او را از میان صفها بیرون كنید و هر كه از عقب او برود، به شمشیر كشته شود.» زیرا كاهن فرموده بود كه در خانۀ خداوند كشته نگردد. 16پس او را راه دادند و از راهی كه اسبان به خانۀ پادشاه می‌آمدند، رفت و در آنجا كشته شد. 17و یهُویادع در میان خداوند و پادشاه و قوم عهد بست تا قوم خداوند باشند و همچنین در میان پادشاه و قوم. 18و تمامی قوم زمین به خانۀ بَعْل رفته، آن را منهدم ساختند و مذبح‌هایش و تماثیلش را خرد درهم شكستند. و كاهن بَعْل، مَتّان را روبروی مذبح‌ها كشتند و كاهن ناظران بر خانۀ خداوند گماشت. 19و یوزباشیها و كریتیان و شاطران و تمامی قوم زمین را برداشته، ایشان پادشاه را از خانۀ خداوند به زیر آوردند و به راه دروازۀ شاطران به خانۀ پادشاه آمدند و او بر كرسی پادشاهان بنشست. 20و تمامی قوم زمین‌شادی كردند و شهر آرامی یافت و عَتَلْیا را نزد خانۀ پادشاه به شمشیر كشتند. 21و چون یوآش پادشاه شد، هفت ساله بود.
