1و خداوند موسی را خطاب كرده،گفت: 2«به بنی‌اسرائیل بگو كه برای من‌هدایا بیاورند؛ از هر كه به میلِ دل بیاورد، هدایای مرا بگیرید. 3و این است هدایا كه از ایشان می‌گیرید: طلا و نقره و برنج، 4و لاجورد و ارغوان و قرمز و كتان نازك و پشم بز، 5و پوست قوچ سرخ شده و پوست خز و چوب شطیم، 6و روغن برای چراغها، و ادویه برای روغن مسح، و برای بخور معطر، 7و سنگهای عقیق و سنگهای مرصعی برای ایفود و سینه بند. 8و مقامی و مَقدَسی برای من بسازند تا در میان ایشان ساكن شوم. 9موافق هر آنچه به تو نشان دهم از نمونۀ مسكن و نمونۀ جمیع اسبابش، همچنین بسازید. 10« و تابوتی از چوب شطیم بسازند كه طولش دو ذراع و نیم، و عرضش یك ذراع و نیم و بلندیش یك ذراع و نیم باشد. 11و آن را به طلای خالص بپوشان. آن را از درون و بیرون بپوشان، و بر زبرش به هر طرف تاجی زرین بساز. 12و برایش چهار حلقۀ زرین بریز، و آنها را بر چهار قایمه‌اش بگذار، دو حلقه بر یك طرفش و دو حلقه بر طرف دیگر. 13و دو عصا از چوب شطیم بساز، و آنها را به طلا بپوشان. 14و آن عصاها را در حلقه‌هایی كه بر طرفین تابوت باشد بگذران، تا تابوت را به آنها بردارند. 15و عصاها در حلقه‌های تابوت بماند و از آنها برداشته نشود. 16و آن شهادتی را كه به تو می‌دهم، در تابوت بگذار. 17و تخت رحمت را از طلای خالص بساز. طولش دو ذراع و نیم، و عرضش یك ذراع و نیم. 18و دو كروبی از طلا بساز، آنها را ازچرخكاری از هر دو طرف تخت رحمت بساز. 19و یك كروبی در این سر و كروبی دیگر در آن سر بساز. كروبیان را از تخت رحمت بر هر دو طرفش بساز. 20و كروبیان بالهای خود را بر زِبَر آن پهن كنند، و تخت رحمت را به بالهای خود بپوشانند. و رویهای ایشان به سوی یكدیگر باشد، و رویهای كروبیان به طرف تخت رحمت باشد. 21و تخت رحمت را بر روی تابوت بگذار و شهادتی را كه به تو می‌دهم در تابوت بنه. 22و در آنجا با تو ملاقات خواهم كرد و از بالای تخت رحمت از میان دو كروبی كه بر تابوت شهادت می‌باشند، با تو سخن خواهم گفت، دربارۀ همۀ اموری كه بجهت بنی‌اسرائیل تو را امر خواهم فرمود. 23« و خوانی از چوب شطیم بساز كه طولش دو ذراع، و عرضش یك ذراع، و بلندیش یك ذراع و نیم باشد. 24و آن را به طلای خالص بپوشان، و تاجی از طلا به هر طرفش بساز. 25و حاشیه‌ای به قدر چهار انگشت به اطرافش بساز، و برای حاشیه‌اش تاجی زرین از هر طرف بساز. 26و چهار حلقۀ زرین برایش بساز، و حلقه‌ها را بر چهار گوشۀ چهار قایمه‌اش بگذار. 27و حلقه‌ها در برابر حاشیه باشد، تا خانه‌ها باشد بجهت عصاها برای برداشتن خوان. 28و عصاها را از چوب شطیم بساز، و آنها را به طلا بپوشان تا خوان را بدانها بردارند. 29و صحنها و كاسه‌ها و جامها و پیاله‌هایش را كه به آنها هدایای ریختنی می‌ریزند بساز، آنها را از طلای خالص بساز. 30ونانِ تَقْدِمِه را بر خوان، همیشه به حضور من بگذار. 31« و چراغدانی از طلای خالص بساز، و از چرخكاری چراغدان ساخته شود؛ قاعده‌اش و پایه‌اش و پیاله‌هایش و سیبهایش و گلهایش از همان باشد. 32و شش شاخه از طرفینش بیرون آید، یعنی سه شاخۀ چراغدان از یك طرف و سه شاخۀ چراغدان از طرف دیگر. 33سه پیالۀ بادامی با سیبی و گلی در یك شاخه و سه پیالۀ بادامی با سیبی و گلی در شاخۀ دیگر و هم چنین در شش شاخه‌ای كه از چراغدان بیرون می‌آید. 34و در چراغدان چهار پیالۀ بادامی با سیبها و گلهای آنها باشد. 35و سیبی زیر دو شاخۀ آن و سیبی زیر دو شاخۀ آن و سیبی زیر دو شاخۀ آن بر شش شاخه‌ای كه از چراغدان بیرون می‌آید. 36و سیبها و شاخه‌هایش از همان باشد، یعنی از یك چرخكاری طلای خالص. 37و هفت چراغ برای آن بساز، و چراغهایش را بر بالای آن بگذار تا پیش روی آن را روشنایی دهند. 38و گُل‌گیرها و سینیهایش از طلای خالص باشد. 39خودش با همۀ اسبابش از یك وزنۀ طلای خالص ساخته شود. 40و آگاه باش كه آنها را موافق نمونۀ آنها كه در كوه به تو نشان داده شد بسازی.
